kilka zdań do satelity.

[blady paznokieć]

Boję się do ciebie mówić, księżycu
Boję się, bo za wspomnienia
Odetniesz mi nogę

Księżycu, co niepotrzebnie oświetlasz mi
Noc
Zejdź ze mnie, nie mogę
Oddychać

Odejdź, bo ja też już idę
Prosto do jądra ziemi

---

A w samym środku mojej głowy czai się śmierć
Czułość pomiędzy nogami woła cię
I patrzy jak kapiesz mi do talerza

[drewniane palce]

no tak! już zrozumiałam! dobrze że mi wtedy nie powiedziałaś. już widze, ten obrazek z pseudozeszytu, na którym kapie ci do talerza, gdzie jest ta ręka i kobieta w fotelu. bardzo mi sie podoba, aż trudno mi wyrazić aprobate. chyba najlepszy z twoich wierszy wg mnie. może poczytaj więcej jakichś innych autorów, nie tylko wojaczka, to wprowadzisz ciekawy akcent do twoich wierszydeł, orientalny ;). z całusami i ręką na kolanie twój zjebaniec :*

[blady paznokieć]

hm, orientalny mam zapach i orientalnego kota.. jeszcze wierszy chcesz? ;) ale ok, ok. poszerze horyzonty, chociaz przyznam, w Wojaczka jestem strasznie zapatrzona.
na rysunek babka wielkie oczy zrobiła, dobrze, że sie nie przyglądała.
w każdym razie....

całuje mokro :>

[drewniane palce]

bez wiersza by sie nie skapnła :]. huhuh, jesteś bogiem :D. lubie orient, zwłaszcza tybet mnie kręci . ty cała jesteś orientalna, z innego świata, twój kot też ;], dlatego wierszy też oczekuje. czym siem byk. :>