Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Depresja jako stan powszechny

Rozprzestrzenia się

Wiruje wśród ludzi

To nie do końca jest wymysł

To moda

To nie jest przygnębienie

Smutek czy brak siły

Gorszy dzień

Potnę się Nie będę żałował

Wnuczek podbiegnie

Spyta się "dziadziu a co to"

"Czemu masz takie blizny"

"Ja też mam z rowerka spadłem"

Wiesz wnusiu takie lata były

Każdy tak robił

Lepiej tak było

Lecz czy wy wiecie

Co to jest depresja

Ten stan w mózgu

Stan serca

Ułamek czegoś

Odłamek szczęścia

Jest źle jest okropnie

Boli cię wszystko lecz bólu nie czujesz

Nic nie pomaga

Radość powoli z ciebie ulatuje

Sam tego stanu nie rozumiesz

Czujesz że coś się stanie

Nie myślisz normalnie

Nie funkcjonujesz

Po prostu jesteś

Lecz jakby cię nie było

Spotkanie ze znajomymi

Długo wyczekiwane

Przychodzisz

Lecz nie masz siły

Nic nie mówisz

Śmiejesz się z trudem

Koledzy się śmieją z ciebie

Ty im wtórujesz

Bo nie masz siły by zaprotestować

Odwagi by wytłumaczyć

Tego jak się od miesięcy czujesz

I nagle jest dobrze

Mijają dni i tygodnie

A potem jak grom z jasnego nieba

To spada

Wraca jak bumerang

Znowu jest gorzej

Huragan myśli

Tornado uczuć

Tych złych oczywiście

A ty zanurzasz się w tym

Toniesz jak w wodzie

Jesteś coraz głębiej

Światełka nie widzisz

I to tak mija

Są dni lepsze i gorsze

Depresja nie oznacza ciągłego smutku czy przygnębienia

To stan to karuzela

Rollercoaster emocji

Poplątanych jak naszyjnik

Na dnie szuflady

Z tym da się walczyć

To nie jest wstyd

To nie przestępstwo

Iść do psychologa

To dobra droga

To pomoc I ukojenie

Więc nie bój się walczyć

Nie dla siebie z przeszłości

Walcz dla teraźniejszości

Dla drogi życia

I chwil słonecznych

Pójdź za światłem

Bo to jest choroba

Jak każda inna

Lecz znacznie gorsza

Bo bardziej niewinna.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   te dywagacje niby o fikcji mają naprawdę ukryty sens do kłamstwa ciągną przewrotne myśli lecz godnie żyć to ważne jest
    • @violettaNa mindfulness zamienili,                    bo kiedyś tu byli,                    a może odwrotnie,                    nikt tego nie cofnie. Pozdrawiam Violu.
    • @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Dziękuję Ci za ten mądry, spokojny komentarz z nutą niepewności na końcu - to "obym się nie mylił" mówi dużo - masz nadzieję,  ale jej nie idealizujesz Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!   U mnie był zapach lawendy - u Ciebie jest zapach naszych ciał - konkretny, ludzki. I to jest mocniejsze. Ten powrót do realu "z konieczności" - to zdanie sugeruje, że rzeczywistość stała się czymś, do czego się wraca tylko wtedy, kiedy nie ma wyjścia. Nie z tęsknoty, nie z wyboru - z konieczności. Dziekuję za ten piekny wiersz.    Serdecznie pozdrawiam. :)    @[email protected]   Bardzo dziękuję!    Paradoks Moraveca pasuje tutaj idealnie, choć kiedy pisałam wiersz, nie myślałam o nim wprost. Ale to właśnie jest sedno tego paradoksu, prawda? Że maszyna bez trudu ułoży wersy o czułości, ale nie poczuje zapachu ani szelestu sukni obok. Bo to, co dla nas najprostsze i najgłębiej ludzkie - zmysły, obecność, ciepło - jest dla algorytmu nieosiągalne. I odwrotnie. Gamerzy i Black Haty - dwie strony tego samego świata- jedni żyją w wirtualu z wyboru i radości, drudzy z premedytacją i celem. Ale obaj wiedzą, że real bywa mniej wygodny. A "ale heca" - myślę, że to jest bardzo filozoficzne.   Pozdrawiam serdecznie.  
    • bo właśnie z tobą idę przez życie stokrotki biedronki chcą zatrzymać ja kalkuluję i kupię tyle  ile potrzeba moja miła   w stokrotce widzę całe niebo i tylko w tej co łąkę zdobi czasem jak ptaki które lecą wznoszę się ponad poziomy :))
    • @Jacek_Suchowicz  Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)     Nie trzeba współczuć, to tylko gra, zwykła zabawa mojej wyobraźni. Wiem, że w człowieku dobro wciąż trwa, a świat na co dzień wygląda przyjaźniej.   Kłamstwu się oprzeć to trudna rzecz, czasem nas kusi i plącze nam drogi. Lecz czarne myśli odrzucam dziś precz, ten wiersz to fikcja, nie powód do trwogi.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...