Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie liczyłem na tyle

szczęście chwyciłem

więc mam

tę chwilę w rękach

cóż

wariuje świat

i ja

już się nie lękam

wiem

to chciałem mieć

już dziś

tobie przysięgam

choć

czas droczy się wciąż

a ty

jeszcze w zakrętach

 

Opublikowano

@StarzecDawno temu napisałam coś o szczęściu

 

Szczęście, o szczęście

Moje kochane,

Zaraz tobie opowiem

Co wymyśliłam nad ranem…

 

Że mnie ze sobą zabierzesz

W jakąś słoneczną niedzielę,

Zabierzesz mnie na lizaki,

A potem na karuzelę.

 

Obiecam, że będę grzeczna

Na pewno się tobie nie zgubię

Tak dawno mnie nigdzie nie brałeś,

Że zapomniałam, że lubię.

 

Ja wiem, że cię wszyscy proszą

I mało, kto ci dziękuje,

Nawet zapłacę za ciebie

Jeśli  się zdecydujesz.

 

*

Więc jak będzie?

 

Opublikowano

@StarzecWiesz, ten wiersz ma dedykację, poczułam się zainspirowana wierszem pewnego autora, a skoro tak, dopisałam u dołu jego imię.

Za niedługo dostałam wiadomość na PW - że ma żonę.  

Eh, no przecież to tylko wiersz.

Już sobie myślę, co może powiedzieć żona do malarza, jeśli ten namaluje akt z pamięci.

 

 

@Starzec Z dedykacjami trzeba uważać, bo może ktoś wziąć sobie coś tak na poważnie, że nie będzie do śmiechu. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena ... jesteśmy  a jakby nas nie było  zapominamy o sobie    chcemy iść drogą  której nie ma    nigdy nie było    szukamy nazw nie one karmią duszę  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Migrena

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 @Charismafilos
    • @viola arvensis Violu, zawsze przecież jest wybór - czytać albo nie czytać. ;)
    • niech żyje radość! i śmiech...i euforia... Droga Mleczna to Sezam pełen złotych skarbów dwa serduszka biją miarowo jak atomowe serce matki a pieśń zwycięstwa wypełnia usta igrców i rybałtów   stokrotki. niezapominajki.kaczeńce. wiosna jak tornado zieleni berło królewskie wzięła w swoje ręce Eureka ! zawolał Archimedes czy E=mc2:2 ? ulejmy bogom wina z pucharów w podzience za ten  wiosenny dar!
    • @Sylwester_Lasotaproszę bardzo:    Verse 4] * Want uit een vulkaan die was uitgeblust * Breekt zich toch het vuur weer baan * En op oude grond ziet men vaak het graan W ans pójść wulkan ten, gdzieś w nas, pójść, gdzie bluzg, * Brecht twych want, ujściem w wulkan pójść, gdzie las, * Gdzie w nas wzejdzie bluszcz, w świat, w szloch Twych ran * Heel wat hoger staan dan op rond * Het wit mint het zwart, zwakheid mint de kracht * Daglicht mint de nacht, mijn hart mint jouw hart * W grom ud twych wejść, wbrew życia łatwym grom, * Cel lat mogę dziś w stan zdać Twoich rąk * Lecz w świt wierz, choć czart go obraca w żart, i daj mi w twych grach *Życia rozdział zmiąć, by mój hart minut Twych był wart ... Want uit een vulkaan die was uitgeblust Breekt zich toch het vuur weer baan En op oude grond ziet men vaak het graan Valse en vu d'la canne, une valse lacustre Brecht gitan toque tes verbes d'une urbains banne: En anneau, le pouls gronde, en suite t'mène, quête le crâne  Laat me niet alleen Lat mych świetlny tlen  Laat me niet alleen Ląd mnie nie tka w sen Laat me niet alleen Ne me laisse pas Nie mnie w lesie spraw Ne me quitte pas  Nie kwituj w pół pas... ------------------------------
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...