Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

To on leczy życiowe rany

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano

czasu nie pokonamy

on zawsze wygrywa

bawi się z nami tak

było jest i będzie

 

bo czas to potęga

zawsze racje ma

to nic że czasem

jest smutny lub nie

 

trzeba go zrozumieć

nie bać się go 

przecież to on leczy

życiowe rany

 

więc pogódźmy się 

z tym nie narzekajmy

bo gdyby nie on

nie było by nas

 

 

4
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - dziękuje za przeczytanie  i komentarz - 

                                                                                     Pzdr.serdecznie. 

Witam - chyba każdy z nas tak ma  z tym marudzeniem - miło że przeczytałaś -

                                                                                             Pzdr.serdecznie.

                                                                                             

Witam - dokładnie tak jak w komentarzu - miło że czytasz - dziękuje - 

                                                                                                                     Pzdr.

Witam - dokładnie tak jak napisałaś - dziękuje - 

                                                                                      Pzdr.

@Rafael Marius - dzięki -

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      trzy kolory: biały

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @hollow man   Świetny dialog z Kieślowskim - filmowy "Biały" miał symbolizować równość, a w Twoim wierszu genialnie wybrzmiewa ta druzgocąca nierówność i oddanie pełnej władzy nad sobą ("możesz ze mną wszystko"). Biel staje się tu kolorem całkowitej bezbronności i przeźroczystości - aż do stania się "widmem". Bardzo podoba mi się to przejście od fizycznej dosłowności  nagości do metafizyki w ostatniej strofie. 
    • Berenika97
      Trudy codzienności chwilowo uśpione

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar   Pięknie oddany klimat wakacyjnego wytchnienia! Ostatnia zwrotka trochę smuci, bo przypomina, że to wszystko się kiedyś kończy.
    • Sylwester_Lasota
      Łąka

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      @Poet Ka, zawsze, gdy zobaczysz u mnie jakiś błąd, to pisz śmiało. Naprawdę bardzo to doceniam. Tak, jak kiedyś mapiasałem, czasami przeglądam swoje stare teksty, które czytałem dziesiątki razy i znajduję w nich oczywiste błędy, których wcześniej nie zauważyłem. Czasami takie, które zostały wyświetlone setki, a nawet tysiące razy na tym forum... i nikt, czy to z uprzejmości, czy też z pobieżności czytania, nie zwrócił mi na nie uwagi. A ja naprawdę takie spostrzeżenia szczerze doceniam. Dziękuję jeszcze raz. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          P.S.: Błędy poprawione.
    • Charismafilos
      Cokół

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Annie dzięki za korektę. I rzeczywiście niereżimowo się tu wepchnąłem z moim cokołem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        za karę oddam Limerykowi co limerykowskie w innej odsłonie
    • Berenika97
      Do Agnieszki, do matki.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Redlock   Twój tekst zaskakuje odwagą łączenia rejestrów - baśniowa Królowa Śniegu i Disney sąsiadują tu z metaforą restauracji i klienteli, co obnaża transakcyjność opisywanej relacji. Najmocniejszy jest obraz kucharki, która traci sens bez gościa - to bardzo trafne na bycie kimś użytecznym, ale niewidzianym. Podobają mi się też emocje - od bierności ("nie byłam na nie") do aktywnego gestu zamknięcia restauracji na końcu - to nie tylko żal, ale i emancypacja. Świeże, szczere, z ciekawym słownikiem obrazów. Podoba mi się. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...