Próba na koniec

[Freney]

Przyszedł z wieży; akurat kiedy więźba
westchnęła: „przyjdź” – nie runął dach. Nie tąpnął
grunt. Szczury nie wyzdychały na dżumę.
Kiedy szedł obok dzwonów – ossuaria
sapały po cichu: „to już”; nie padał
krwawy śnieg i nikt nie zatruwał mleka;
ktoś kaszlał. Gdy wreszcie przystanął w nawie,
wiatr trząsł szybami w rozecie; straganów
ani też świętego gniewu – nie było.
Ślady kolan patrzyły nań z posadzki
lśniącą ze zdziwienia skałą. Kiedy zszedł
do krypty – był dzień. Mchy rozmnażały się
w wodzie; gdzieś w dali ginęły imperia.

[Freney]

Dziękuję. Przede wszystkim za przeczytanie go na głos ;) reszta pytań nie jest moją domeną :)

[vacker_flickan]

to jest przede wszystkim wiersz, który nie wciska nachalnie czytelnikowi punktu widzenia autora
to jest wiersz, który nie tyle każe, co pozwala
to jest wiersz bogaty w język polski
to jest wiersz
znaczy, to jest zrobione porządnie;)
pozdrawiam

[Bea Nefer]

formalnie zrezygnowałbaym z "ktoś kaszlał" i w ostatnim wersie zamiast "w dali" "widziałabym gdzieś daleko". wiersz dobry, nie da się ukryć.
pozdr.Bee

[Freney]

Dlaczego kaszel. Kaszel figuruje tutaj wśród wszystkich zwykłości - i chyba jest rzeczą tak wierutnie zwykłą, że jako kontra stał się bardzo wygodny. Kaszel jest też aluzją, więc choćby z tych dwu względów był mi bardzo na rękę. Sprawa druga: miała to być próba (tylko odrobinę polemiczna) wiersza sylabicznego. Miejscami odstaje od reguł rzemiosła, ale wolałbym nie zaburzać jej aż tak bardzo, jak zaburzyłoby ją wyjęcie kaszlu i rozwinięcie kwestii imperialnych ;)
Pięknie dziękuję i za słowo krytyczne (jeśli masz jakis pomysł jak wstrzelić te dwie poprawki w schemat to poprosiłbym) i za pochwałę.

Kłaniam się :)
F.

[asher]

Ech, Kuba, ale ta puenta!

[Freney]

Do wymiany? :)

[asher]

Skadze!!!

[kall]

kojarzy mi się Miłosz i "Piosenka o końcu świata".
czytało się świetnie. naprawdę mnie zaciekawiłeś:) jestem pod wielkim wrażeniem. malowniczo, że ho! ;)
dużo słów, a wiersz nie przegadany. tak trzeba umieć
talent polonisty? :)

Pozdrawiam
Kalina

[Bea Nefer]

pamiętaj, że napisałam - formalnie, nie - merytorycznie. chcę być dobrze rozumiana:-)
co do "dali" miałam wątpliwość czy dostatecznie zastosowanie tego słowa oddeje oddalenie w przestrzeni. "dal" może być też na granicy zasięgu wzroku, a zinterpretowałam "ginące imperia" poza jego zasięgiem, choć może zamysł Autora wcale nie był taki jak mój odbiór. ale to chyba nie jest aż tak istotne. pozdrawiam raz jeszcze. Bea

[Freney]

W moim wyobrażeniu i odczytaniu nie jest to zasięg wzroku, tym bardziej doceniam dociekliwość. Dziękuję pięknie za życzliwe przyjęcie.
F.

[ot i anka]

podoba mi się plastycyzm(plastyczność, widoczność słowem:) tylko ta dziwna forma mi nie gra,ciężko mi się czytało. Jak zwykle nic "fachowego" nie powiem:) katedra mi się podoba:)

[Piorunek]

wiersz świetny. jednak imperia ginące z impetem wzmianki wydają mi się, paradoksalnie, bardziej prozaiczne niż mchy, muchy i szczury
pozdrawiam i dziękuję za zdziwienie skały