Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Dzisiaj Janusz i Grażyna

Do nowego biegną kina,

Na komedię o sąsiadach

I fabryce czekolady.

 

A wraz z nimi czworo dzieci

Żwawym krokiem pędzi, leci,

Brudne bluzki, brudne buzie,

(Zenek! Nie wrzeszcz – ty łobuzie!)

 

Niosą  chrupek trzy torebki

(Smak cebuli i rzodkiewki)

I cukierków worek cały

(Trochę żółtych, trochę białych)

 

Zenek siada na fotelu,

Zaś o drugi – but opiera,

Już wyciąga puszkę coli,

Zosia sok jabłkowy woli.

 

Seans właśnie się zaczyna

(Osiemnasta już godzina)

Zenek włącza więc grę w słonie

Na swym nowym telefonie.

 

Maja zaś muzykę puszcza

(Jak niedźwiedzie ryki z puszczy),

Zenek mlaszcze, chrupie żwawo

(Przecież dziecka jest to prawo).

 

Zosia gumę głośno żuje,

Ambroży – pestkami pluje,

Wszędzie już jest pełno śmieci

(W końcu to są tylko dzieci)

 

Raptem – co się Mai stało?

Na podłodze ciastko całe,

 Pod fotelem Zenka chrupki

Krągłe niczym dwuzłotówki.

 

Plama z coli na fotelu

(Szczęściem widzi ją niewielu)

Z wielobarwnych zaś cukierków

Brzydki został stos papierków.

 

Ciągle piski, wrzaski, krzyki

(Jak makaki z Ameryki),

I chlipanie, i siorbanie,

Dla odmiany zaś mlaskanie.

 

Gdy się chłopcy już znudzili,

Wnet do bójki przystąpili,

Już nos Zenka rozklepany,

Ambrożego – podrapany.

 

Wtem o zgrozo! Dziwne dźwięki

Bulgotania oraz jęki

Z  pełnych się rozległy brzuchów

Czworga naszych małych zuchów.

 

I już wszyscy na wyścigi

Jadą prędko wprost do Rygi.

Pobrudzona już podłoga,

Siedzeń kilka, bluzki, nogi.

 

I rodzinka, proszę pana,

Niczym dzicz – niewychowana,

Chyłkiem z kina się wymknęła

Drzwiami głośno zaś trzasnęła.

 

Gdy z kultury chcesz korzystać,

Sprawa jest to oczywista,

W  operze czy w kinie ciasnym,

Wpierw kultury pilnuj własnej…

Edytowane przez Agnieszka Charzyńska (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ucieszył mnie ten autorski komentarz, naprawdę, dziękuję za niego.

 

Bo odczytałam serię tych wierszy jako sprzeciw wobec dzietności w ogóle, w kontekście Janusza i Grażyny - wobec tzw. Polski B. Raczej taki moral z tego mi się wysuwał, z którym rzecz jasna się nie zgadzam.

 

Kupując bilet stoi się w kolejce przed maszyną z popcornem i całym tym badziewiem, to nie jest wynalazek ani Grażyny ani Janusza, cała reszta tylko z tego wynika moim zdaniem. 

 

Pzdr :-)

 

 

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za odpowiedź.

W takim razie spadł mi kamień z serca.

Też nie lubię takiego współczesnego "zupełnie wszystko mi wolno".

Pozdrawiam :)

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...