Kasia Koziorowska Opublikowano 6 Maja 2025 Zgłoś Opublikowano 6 Maja 2025 Czy to, co zostawia po sobie znaki na niebie, cierniste gwiazdy, powinno kojarzyć się z nadzieją? Czy to, co pozostało po jutrze, stanowi element przyszłości? Zliczam skrupulatnie pragnienia. Kataloguję łzy, przelane nadaremno, pod włos czasu. Czekam na Ciebie nad przepaścią – w czeluściach zalęgło się moje odbicie. Prawdopodobnie stałam się skrawkiem życia wiecznego. Zaplątałam we własne rzęsy. Moja przeszłość nie koliduje z przemijaniem. Oglądam się, widzę same obce zwierciadła. Przybądź, namiętności, odkryj w środku kilka nadaremnych złudzeń. Być może to zewnętrzny świat nauczy mnie rozmawiać z ludźmi? Nie liczę na Twoje poczucie winy, na Twój bezczas. Jestem duszą, pozostawioną wczoraj na wysypisku ludzi. 5
moina Opublikowano 6 Maja 2025 Zgłoś Opublikowano 6 Maja 2025 @Kasia Koziorowska Chylę czoło... Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. 1
Łukasz Wiesław Jasiński Opublikowano 8 Maja 2025 Zgłoś Opublikowano 8 Maja 2025 @Domysły Monika Tylko tyle? Łukasz Jasiński
Gość Opublikowano 9 Maja 2025 Zgłoś Opublikowano 9 Maja 2025 (edytowane) Wśród wielu dojrzałych, nietuzinkowych obrazów i skojarzeń zakwitają tu i ówdzie złośliwe chwasty. Po pierwszej, konstruującej sugestywną, otwartą dla wyobraźni przestrzeń,cząstce następuje druga, ze łzami przelanymi nadaremno, pragnieniami, czeluściami, przepaścią, wszystko razem w jednym garnku tworzy mało oryginalną mieszaninę. Trzecia cząstka znowu ciekawsza, dwa pierwsze zdania nieźle łączą absolut z doświadczeniem osobistym. W czwartej powrót do zbędnej górnolotności (namiętność, złudzenia, pompatyczna apostrofa). Pierwsze zdanie ostatniej cząstki akceptowalne. Natomiast dusza na wysypisku ludzi - to karykatura poezji, egzaltacja doprowadzona do takiej granicy, za którą jest już jedynie śmieszność. Edytowane 9 Maja 2025 przez Naram-sin (wyświetl historię edycji)
Wiechu J. K. Opublikowano 25 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 25 Listopada 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Kasia Koziorowska Witam Cie Kasiu! Dusza pozostawiona na "wysypisku" ludzi kojarzyć się może z cmentarzem. Dlaczego i przez kogo pozostawiona - w tym względzie czytelnik ma przestrzeń otwartą do interpretacji. Wiersz jest monologiem autorki skierowanym do bliskiej istoty ludzkiej lub do Siły Wyższej. Pozdrawiam serdecznie :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się