Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przerażone czekały na śmierć...

Kamil Olszówka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Kamil Olszówka

Kamil Olszówka

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

       Przerażone czekały na śmierć...

W barakach okolonych kolczastym drutem...

 

Choć wielka światowa wojna,

Pochłonąwszy miliony niewinnych ofiar,

Z wolna dobiegała już końca,

A wolnym od nazizmu stawał się świat…

Na obrzeżach czeskiego Holýšova,

Z dala od teatru wojennych działań,

Z dala od osądu cywilizowanego świata,

Rozegrać miał się wielki ludzki dramat...

 

Dla setek niewinnych kobiet,

Strasznych dni w obozie zwieńczeniem,

W okrutnych męczarniach miała być śmierć,

Żywcem bez litości miały być spalone...

Podług wszechwładnych SS-manów woli,

By istnienia obozu zatrzeć ślady, 

Spopielone bezlitosnego ognia płomieniami,

Nazajutrz z życiem pożegnać się miały…

 

Przerażone czekały na śmierć...

Utraciwszy już ostatnią, choćby nikłą nadzieję…

 

W obszernych ciemnych baraków czeluście,

Przez wrzeszczących wściekle SS-manów zapędzone,

W zatęchłym cuchnącym baraku zamknięte,

Wkrótce miały pożegnać się z życiem…

Gdy zgrzytnęła żelazna zasuwa,

Zwierzęcy niewysłowiony strach,

W każdej bez wyjątku pojawił się oczach,

By na wychudzonej twarzy się odmalować…

 

Wszechobecny zaduch w barakach,

Nie pozwalał swobodnie zaczerpnąć powietrza,

Gwałtownym bólem przeszyta głowa,

Nie pozwalała rozproszonych myśli pozbierać…

Gwałtownym bólem przeszyte serce,

Każdej z  setek bezbronnych kobiet,

Łomotało w młodej piersi jak szalone,

Każda oblała się zimnym potem…

 

Przerażone czekały na śmierć...

Łkając cicho jedna przy drugiej stłoczone...

 

W ostatniej życia już chwili,

Z wielkim niewysłowionym żalem wspominały,

Jak do piekła wzniesionego ludzkimi rękami,

Okradzione z młodości przed laty trafiły…

Jak przez niemieckie karne ekspedycje,

Przemocą z rodzinnych domów wyrywane,

Dręczone przez sadystyczne strażniczki obozowe,

Drwin i szykan wkrótce stały się celem…

 

Codziennie bite po twarzy,

Przez SS-manów nienawiścią przepełnionych,

Doświadczyły nieludzkiej pogardy

I zezwierzęcenia ludzkiej natury…

Wciąż brutalnie bite i poniżane,

Z kobiecej godności bezlitośnie odarte,

Odtąd były już tylko numerem

W masowej śmierci piekielnej fabryce…

 

Przerażone czekały na śmierć...

Pogodzone z swym okrutnym bezlitosnym losem…

 

W zadrutowanych barakach,

Z wyczerpania słaniając się na nogach,

Wycieńczone padały na twarz,

Nie mogąc o własnych siłach ustać…

Gdy zapłakanym oczom nie starczało łez,

Fizycznie i psychicznie wycieńczone,

Czekając na swego życia kres,

Strwożone już tylko łkały bezgłośnie…

 

Przeciekające z benzyną kanistry,

Ustawione wzdłuż obozowego baraku ściany,

Strasznym miały być narzędziem egzekucji,

Tylu niewinnych istnień ludzkich…

Przez SS-mana rzucona zapałka,

Na oblany benzyną obozowy barak,

Setki kobiet pozbawić miała życia,

W strasznych męczarniach wszystkie miały skonać…

 

Przerażone czekały na śmierć...

Gdy cud prawdziwy ocalił ich życie…

 

Ich spływające po policzkach łzy,

Dostrzegły z niebios wierne Bogu anioły,

A Wszechmocnego Stwórcę zaraz ubłagały,

By umrzeć w męczarniach im nie pozwolił…

I spoglądając z nieba Bóg miłosierny,

Ulitowawszy się nad bezbronnymi kobietami,

Natchnął serca partyzantów z lasów dalekich,

Bohaterskich żołnierzy Świętokrzyskiej Brygady…

 

I tamtego dnia pamiętnego na czeskiej ziemi,

Niezłomni, niepokonani polscy partyzanci,

Swe własne życie kładąc na szali,

Prawdziwego, wiekopomnego cudu dokonali…

Silnie broniony obóz koncentracyjny,

Przypuszczając swymi oddziałami szturm zuchwały,

Sami bez niczyjej pomocy wyzwolili,

Biorąc setki SS-manów do partyzanckiej niewoli…

 

Bohaterski szturm Brygady Świętokrzyskiej...

Dla tysięcy kobiet był wolności zarzewiem...

 

Niebiańskiemu hufcowi aniołów podobna,

Natarła nieustraszona Świętokrzyska Brygada,

By znienawidzonemu wrogowi plany pokrzyżować

By wśród hitlerowców paniczny strach zasiać…

Tradycji polskiego oręża niewzruszenie oddana,

Chlubnym kartom polskiej historii wierna,

Natarła nieustraszona Świętokrzyska Brygada,

Paniczny w obozie wszczynając alarm…

 

Brawurowe ze wschodu natarcie,

Zaskoczyło przerażoną niemiecką załogę,

Z zdobycznych partyzanckich rkm-ów serie,

Głośnym z oddali niosły się echem…

By tę jedną z najpiękniejszych kart,

W długiej historii polskiego oręża,

Zapisała niezłomnych partyzantów odwaga,

Krusząc wieloletniej niewoli pęta…

 

Bohaterski szturm Brygady Świętokrzyskiej...

Przeraził butnych SS-manów załogę…

 

Odgłosy walki niosące się z oddali,

Do uszu udręczonych kobiet dobiegły,

W tej strasznej długiej niepewności chwili,

Krzesząc w sercach iskierkę nadziei…

Na odzyskanie upragnionej wolności,

Zrzucenie z siebie pasiaków przeklętych,

Wyjście za znienawidzonego obozu bramy,

Padnięcie w ramiona wytęsknionym bliskim…

 

Choć nie śmiały wierzyć w ratunek,

Ten niespodziewanie naprawdę nadszedł,

Wraz z brawurowym polskich partyzantów szturmem,

Gorące ich modlitwy zostały wysłuchane…

Wnet łomot partyzanckich karabinów kolb,

W ryglującą barak zasuwę żelazną,

Zaszklił ich oczy niejedną szczęścia łzą,

Wyrwały się radosne szepty wyschniętym wargom…

 

Bohaterski szturm Brygady Świętokrzyskiej...

Dnia tego zwieńczonym był wielkim sukcesem…

 

Wielkie wrota baraków wyważone,

Rozwarły się z przeciągłym łoskotem,

Odsłaniając widok budzący grozę,

Chwytający za twarde żołnierskie serce…

Ich brudne, wycieńczone kobiece twarze,

Owiało naraz rześkie powietrze,

Nikły zarysowując na nich uśmiech,

Dostrzeżony sokolim partyzanckim wzrokiem…

 

I ujrzały swymi załzawionymi oczami

Polskich partyzantów niezłomnych,

Niepokonanych i strachu nie znających,

O sercach anielską dobrocią przepełnionych…

Dla setek kobiet przeznaczonych na śmierć,

Polscy partyzanci na ziemi czeskiej,

Okazali się wyśnionym ratunkiem,

Zapisując chlubną w historii świata kartę…

 

- Wiersz napisany dla uczczenia osiemdziesiątej rocznicy wyzwolenia przez oddziały Brygady Świętokrzyskiej NSZ niemieckiego obozu koncentracyjnego dla kobiet w Holýšovie w Czechach w dniu 5 maja 1945 roku.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Żołnierze Brygady Świętokrzyskiej NSZ i grupa uwolnionych więźniarek z obozu koncentracyjnego w Holýšovie (Źródło fotografii Wikipedia).

 

 

 

 

 

 

 

8
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

To utwór okolicznościowy, w hołdzie, dla upamiętnienia. Ma wszystkie charakterystyczne cechy takich wierszy. Poezja okolicznościowa zawsze jest swego rodzaju pułapką, bo dotyka tematów podniosłych i bolesnych, trzeba oddać dramatyzm wydarzeń, zapisać różnorodne emocje (i być przy tym przekonującym), pozostać wiernym faktom historycznym, a jednocześnie nie popełnić rozmaitych grzechów przeciw ars poetica, bo w końcu to jest dalej tekst literacki. Według mnie tutaj udało się to, powiedzmy, w 2/3. Ja osobiście bardziej skupiłbym się na warstwie faktograficznej. Przeżywanie emocji i interpretację etyczną pozostawiłbym jednak czytelnikowi.

aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

Zrezygnowałabym z tytułowego przerażone, gdyż jest to zbytnie a przez to groteskowe uproszczenie.

Nie jesteśmy w stanie pojąć, jakie to uczucie.

W chłodzie żołnierzom - jak najbardziej.. Ale czyż też nie w hołdzie ofiarom?

Pzdr.

1
aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

A tak generalnie ten kierunek, że trzeba wiele opowiadać bazując na faktach, być niejako bardziej dokumentalistą, uważam, że właściwy, gdyż w wierszach mamy tyleż hiperbol przeróżnych i wszelakiej metaforyki dla rzeczy o ileż bardziej banalnych . Więc - tak. 

1
Kamil Olszówka

Kamil Olszówka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Corleone 11 Najserdeczniej Ci dziękuję!... Ta historia jest dogłębnie poruszająca na wielu poziomach... Ponad 200 żydowskich więźniarek miało zostać żywcem spalonych przez bezlitosnych SS-manów ale bohaterscy partyzanci z Brygady Świętokrzyskiej NSZ w ostatniej chwili cudem je ocalili przypuszczając bohaterski szturm na obóz koncentracyjny! 

 

Tak bardzo marzy mi się kilkunastoodcinkowy serial o Brygadzie Świętokrzyskiej! Taka megaprodukcja z widowiskowymi scenami batalistycznymi!... Nakręcony z rozmachem serial, którego nie musielibyśmy się wstydzić za granicą!... Serial, który okazałby się międzynarodowym przebojem polskiej kinematografii trwale zapisując się w historii światowego kina wojennego!… Pozdrawiam!

 

@Jacek_Suchowicz Ogromnie ale to ogromnie mi miło... Niestety obecnie przeciętny Polak nie potrafi skutecznie uargumentować wyjątkowości epopei Brygady Świętokrzyskiej NSZ na tle równolegle z nią toczącej się historii serbskich Czetników czy powstania majowego ludu czeskiego (od 1 do 11 maja 1945 roku).

 

@Marek.zak1 Dziękuję po tysiąckroć! Zawsze do usług!

 

@jaś Bardzo ale to bardzo Ci dziękuję!... Historia świata jest moją wielką życiową pasją!...

Edytowane przez Kamil Olszówka (wyświetl historię edycji)
1
Kamil Olszówka

Kamil Olszówka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Naram-sin Ty żądasz ode mnie skupienia się na warstwie fakograficznej, a do tej pory wszyscy krytykowali moje długie wiersze za brak metafor, parafraz, czy niedopowiedzeń... Ech... wszystkim nie dogodzi... Pozdrawiam!

 

@wierszyki Ale właśnie chodziło mi o to by ten tytuł przykuł wzrok jak największej liczby potencjalnych czytelników... Pozdrawiam!

Edytowane przez Kamil Olszówka (wyświetl historię edycji)
Corleone 11

Corleone 11

Opublikowano
Opublikowano

@Kamil Olszówka

   Bardzo proszę, Kamilu. 

   A jakie są rzeczywiste szanse na powstanie tego serialu? Wiesz może, czy ktoś ze filmowej branży chce zacząć - albo już podjął się - realizować dzieło o Brygadzie Świętokrzyskiej? 

   Pozdrawiam Cię serdecznie I życzę miłej Niedzieli.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Wiesław Jasiński
      O władzy

      Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano

      Dokładnie! Jak sługi narodu...
    • Łukasz Wiesław Jasiński
      Idea

      Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano

      @Berenika97   Idea to twórczy pomysł o charakterze uniwersalnym i jest nieśmiertelna - to Platon wymyślił ideę, a globalizm to ideologia jak nazizm, komunizm i syjonizm.   Dajmy prosty przykład: sprzątanie lasów jest ideą, a zarabianie na sprzątaniu lasów - ideologią.   W polskiej ustawie zasadniczej - Konstytucji Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej jest zapis, że każdy obywatel ma obowiązek dbać o dobro naturalne.
    • Tomasz.O
      na miarę spojrzenia

      Przez Tomasz.O · Opublikowano

      przekornie dorzuce cos w opzycji do sukienki... będzie o męskich spodniach : Męskie spodnie Uszyłem nowe spodnie, Takie męskie, na miarę, Takie już do kostek, dorosłe, Dojrzałe. Łzy moje wlałem do butelki, Sen po ich wypiciu był wielki. Tyle doświadczeń i tyle łez – Materiał na nocny sens, A starczyło na spodnie. Choć na moją miarę, Nie zawsze czuję się w nich wygodnie, Coś czasem uwiera. Czasem materiał z łez Zwyczajnie się brudzi. Na szczęście jeszcze się nie podarły, Ale jak je wyprać? Pierwsze łzy zebrałem Chyba po narodzinach, Potem po upadkach I innych dziecięcych krzywdach. Oj, było wiele tych niesprawiedliwości: Lanie pasem lub czym popadnie. W szkole dwója – łza upadła jak atrament. Koledzy szydercy, Nos rozbity, leci krew, łzy też. Wyśmiewany, wyszydzany, Pokątnie zbierałem wiele łez. Samoakceptacja, dorastanie, Wstyd, że łzy też były, Jakieś odrzucenie I inne kobiety wcielenie. Tak się łez zebrało, Najwięcej chyba z bezsilności. Starczyło ich na nogawki, Rozporek uszyłem z łez wdzięczności I pięknych, nostalgicznych chwil. Mam męskie spodnie, Z łez mych uszyte. Staram się nie zakładać ich tak codziennie. Kobiety mówią, że mężczyźni to duże dzieci – Niech tak myślą. Dorosłość, praca, odpowiedzialność, eksperymenty Wymagają długich, męskich spodni. Dobrze, że koszulę mam utkaną z poezji, A krawat z miłości.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Zdziwieni pukają się w czoło

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      uśmiechem częstuje ludzi których mija idąc ulicą zaś oni patrzą zdziwieni potem pukają się w czoło   więc im gest pokazuje gdzie mogą go pocałować będąc tym rozbawiony dalej się uśmiecha mimo że ich nie zna
    • Poet Ka
      Rusałka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @aff  @Benjamin Artur dziękuję Wam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...