Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mam papierowe serce
na nim tworzę poezję
jest takie lekkie i śmiesznie się kręci
na wietrze
wytrzyma każdą czcionkę i kolor tuszu w drukarce
łatwo je schować w kieszeni
kiedy się znudzi totalnie
mogę je całe zapisać
samolot niepewny zbudować
potem zamazać rozwalić
i zacząć od nowa

ale jest jeden minus
i na nic tu wszystkie plusy
takie serce to tylko papier
jak w toalecie
do dupy

Opublikowano

hahaha, już po tytule wyczuwa się, co będzie dalej. pierwsze wersy do przetrawienia, ale potem jest dużo gorzej i to słowo, którego tak nie lubię:"totalnie"- ech. nie wiem czy zauważyłeś ale pewna "piosenkarka" przecudnej urody, która miała dobre chęci, ale nie miała talentu używała w swoich błyskotliwych wypowiedziach słów "totalnie" i "generalnie", dlatego mam do nich taką niechęć ;/.pozdrawiam

p.s. tak, tak- Doda Elektroda

Opublikowano

twoje wiersze rozbrajają mnie zupelnie, chociaz rzadko mam okazje tu bywac i wiele ciekawych pewnie mi umknelo. moze ten nie nalezy do wybitnych, moze nie jest najlepszy z galerii "Wiktora Desiczewskiego", ale dostajesz punkt za pomysl i konsekwencje w realizacji szalonych pomyslow w kazdym z twoich utworow, ktory mialam szczescie przeczytac.
Pozdrowka, Paula.

Opublikowano

o dziękuję bardzo :P się zawstydziłem... bo ja w sumie już nie piszę wierszy jako takich, tylko staram się pisać swoje wizje... takie eksperymenty... :) wiem, że nie jest to wiersz wybitny,m ale taki miał właśnie być :P prosty, nieskomplikowany, a jednak niosący ze sobą pewną prawdę :]

pzdr
wiktor

Opublikowano

jak zobaczyłam tytuł z ciekawością zajrzałam w treść. i co? i na początek konsternacja. no jak to? rozmyślania na sedesie a tu jakieś wzniosłości sercowe:-) przeciez powinno być jajcarsko....no i na koniec się doczekałam puenty. w ramach zabawy słowem ten wiersz oceniam jako dobry, choć powtórzę za poprzednikiem, że trochę szkoda pomysłu.
pozdr.Bea

Opublikowano

oj tam będziemy żałować pomysłów :P dla przeciętnego czytelnika, trochę że tak powiem nie do końca oczytanego i lekko banalnego taki wiersz jest w sam raz... i go pojmie i się zaśmieje hehe... ten wiersz dedykuję takim właśnie ludziom - nieskomplikowanym... na tym forum są w większości ludzie którzy nawet w słowie "perwersja" :P doszukują się wielu prawd i sensów... niech to będzie odskocznia od tego :) kawa na ławę dla mniej wymagających

pzdr
wiktor

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta "dziewczyno" racz się odczepić
    • @bazyl_prostPrzez obrus można sprzątać po jedzeniu:)
    • @bazyl_prost ja mam relacje z Bogiem, ty jej nie masz:)
    • @hollow man waży ale nie działa
    • 1.0 jestem miastem którego nie zbudowano wczoraj ale jeszcze nie stało się miastem widmem   pamiętam jeszcze dawne nazwy ulic wiecznie głodne ikarusy i liście i światła rozcinające szarość jak kartki książki -  kupowało się bo rzucili   okna bloków nadal ktoś myje od wewnątrz znajomy nieznajomy narzeka czasem na ból kręgosłupa   moich ulic świt już nie obmywa zapachem kawy ale do wieczora zostało jeszcze kilka godzin i na chwilę się przejaśniło   2.0 przez starówkę chciałabym chodzić zawsze z zamkniętymi oczami i tylko dotykiem albo zapachem rozpoznawać znajome znaki   restauracyjny ogródek zapełniony tak mniej więcej w połowie ostatniego gościa bardzo się boję   na szałwii w donicy niektóre kwiaty w pąkach inne w pełnym rozkwicie a są i takie, które zaczęły otrzepywać się z suchych płatków   jeden ze stolików obsiadła gromadka wróbli skaczą po pustych talerzykach wydziobują okruchy szarlotki po tych którzy już zapłacili rachunek i wyszli   3.0 jestem miastem podobnym do wielu innych   lubię patrzeć na ludzi jak na fotografie z młodzieńczych podróży   wchodzą wychodzą idą wracają pamiętają zapominają gubią odnajdują spokój niepokój pokój z tobą powtarza wieża kościelna   galerie handlowe wsysają tłum jak plankton trzaskają drzwi sieciowych knajp nie nadążam z liczeniem wahnięć i rozbłysków   w tej dreptaninie podekscytowani przechodnie wiją swoje gniazda na których mój wzrok się zatrzymuje a potem sprowadza deszcz albo bicie dzwonu   zielsko wyrasta ze spękań w miejskich murach jeśli chcesz nadaj mu moje imię również takie jakie chcesz   bliżej mi do wagabundy niż do tubylca nawet jeśli teraz jedynie słowa wsadzam do cyfrowych samolotów i posyłam w świat   4.0 moje odbicie czasem możesz zobaczyć w akwarium sklepowej witryny gdy latarnia oświetli ją w odpowiedni sposób   czasem lipa na przystanku tramwajowym położy ci pod nogi mój cień cudownie pomnożony przez podmuchy wiatru dogasający zapach przemknie przez głowę na tyle mocny że poczujesz na tyle lekki że nawet nie zarejestrujesz go w świadomości   o szarej godzinie za bramkami metra spotkasz mnie wśród wielu moich sobowtórów prawdziwych lub zmyślonych żywych lub martwych tylko że oni tam a ja już z powrotem   a jeśli podniesiesz z chodnika pięciozłotówkę i zaczniesz się zastanawiać - kto zgubił to na pewno będę ja   5.0 miasto jest moim signifiant   ale sens sięga dalej niż zajezdnie peryferie zaplecza   rozjeżdża się w nie wiadomo jakich kierunkach kopci w zaułkach sumienia nawołuje z bilbordów promocją na carpe diem lub memento mori   ciężko mi dzisiaj nie mogę dojść do ładu z plątaniną ulic zbiegających się we mnie w bolesny węzeł raz po raz   pory roku wytrzepane z mojej kieszeni są takie bezdomne
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...