Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Z teraźniejszości będzie ciężko co niektórym wracać do przeszłości

Nefretete
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nefretete

Nefretete

Opublikowano
Opublikowano

___________________________________________

 

 

Nasz gatunek jest niezwykle wrażliwy;
ze względu na wysoki poziom technologii
i zależność od elektryczności

 

Wciąż badając deorganizacją pokój ludzi,
który leży w Morii poprzez wysypkę z ciał
skór wielu  — myślami globalnego DMT

 

Nie będzie tu mową pisać o tramwaju
Siatką ci stworzoną drutem przez polot
Z ostatniej przestrzeni tylko iskrą ciepła

 

Gołębi szalik gruchając łabędzim szyjom
Pośrodku ॐ , z miłością do nienawiści
Chce otworzyć planety Waszym oczom

 

Przez dyliżans myśli zakurzona wolność

3
Nefretete

Nefretete

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Rafael Marius

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

IMHO, wolność jest zaniedbywana i powoli zapominana;

aby przywrócić jej dawny blask, 'trzeba?' No może trochę przesadzam z tym słowem, sugerując pośrodku, pomiędzy przyczyną i skutkiem, że można dotknąć po odnowie prania mózgu...Przeprogramowaniem uczuć, na podstawie którego DMT wewnątrz Nas stanowi wystarczający dowód i powód istnienia.

To postaram się pokazać odkryciem, zapoczątkowanym w cyklu wierszy od roku 2023 do chwili obecnej. Wciąż mam nie dość i będę w stanie to wydać.

 

Jeszcze raz dziękuję i pozdrowienia zostawiam

 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Nie na później

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97 ... bywa szarość    niech  nie martwi jutra   bo potem wzejdzie słońce   lód się stopi  dotknie światło  ciepło rozleje się  nie tylko w duszy    nie prześpijmy dziś  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia   
    • Berenika97
      Pociąg

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Urocza opowieść o pierwszej miłości, napisana z nostalgią i ironicznym dystansem. Jest tu nastoletnia naiwność bohatera i ironiczny narrator oraz jego komentarze - „Nikt nie lubi przewlekłej fabuły". Marcin jest sympatyczny przez swoje sprzeczności, próbuje być kimś innym, ale wciąż "prześladuje" go jego autentyczność. Świetnie namalowałeś portret wrażliwego, szukającego siebie nastolatka z małego miasta.   Język opowiadania miejscami jest poetycki, a czasami świadomie naiwny, nawet żenujący ( porównanie uścisku dłoni do erekcji) - ale to właśnie sprawia, że dobrze się czyta. Zakończenie z "jajami na twardo" jest zabawne.   To przyjemny, autoironiczny tekst - trudno być sobą, gdy nieudolnie próbuje się kogoś zdobyć.   W roli Marcina wyobraziłam sobie autora. :)))) I teraz pewnie oberwę, ale polubiłam go, bo miał świetne koszulki. :)))
    • Proszalny
      Czas teraźniejszy przeszły

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk Wszyscyśmy ułani "malowane dzieci". Kochałem tę szablę. Po czasie wiem, że to nie oręż czyni nas rycerzem, ale hart ducha.   @Jacek_Suchowicz   chwila nostalgii tak potrzebna żeby pamiętać kim się było by nie zapomnieć siebie   Pozdrawiam obu Panów :)
    • Migrena
      Nie na później

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   jest w tym coś z notatnika istnienia nie literatury  tylko bycia w czasie ta szuflada pamieci to nie metafora to mechanika kruchosci język już nie nadąża ale sens o dziwo tak rozpoznajesz moment graniczny gdzie człowiek przestaje "opowiadać” a zaczyna zostawiać ślad i nagle wszystko się upraszcza aż do jednego zdania które unosi całosć jakby prawda nie potrzebowała już formy tylko odwagi to pisanie jest ruchem przeciw zwłoce przeciw temu wielkiemu "później” które zjada życie po kawałku zostawiasz tekst otwarty i to jest najuczciwszy gest bo tu nie chodzi o domknięcie tylko o przekazanie dalej bardzo świadome bardzo twoje i bardzo potrzebne   Nika   to jest poetycki majstersztyk     
    • Migrena
      dowód na nieistnienie

      Przez Migrena · Opublikowano

      dwie spełnione dusze cały nasz świat w sieci nie ma nic kilka lekkich słów tyle tylko ile pary zostaje na zimnym szkle nim spłynie łzą lecz ty tchnęłaś w nie moc karmiłaś pustką smolistym kłamstwem o prawdzie aż urodziłaś boga z podejrzeń z uprzejmości wyrósł grób z każdej pauzy oddechu wyrok z lęku wyrwalo się czarne zwierzę które teraz patrzy twoimi oczami aż miłość bez głosu poddana sekcji twoich spojrzeń zaczęła ciemnieć rozcięta na dwoje skalpelem twojej nieomylnej wiary że kłamię prułaś mi żyły w poszukiwaniu skrytki aż wykrwawiłaś nas do białej kości przygnieciona zimną poświatą własnych  urojeń zamknęłaś powieki zabiłaś ją dłońmi które pazurami szukały dowodów że nas nie ma wypalałaś mi w pamięci białe plamy solą screenów co pieką pod powieką aż stałem się negatywem człowieka którego wywołałaś w ciemni swoich lęków teraz stoisz nad trupem bliskości z gorącym ekranem w garści najczystszym dowodem twojej racji fantom        

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...