Noc Włoczęgi

[Tristan Monet]

Siedzę na dachu świata wpatrzony
W odległe galaktyk nieboskłony
Moje ciało pod księżycem całe promienieje
Chociaż słońce już śpi ono lekko mnie grzeje
Tylko w dniu szarym brzydkim widze śmierci kosy
Teraz gwiazdy sypią złotem moje włosy
Rosa z rana kropelkami ubranie moczy
Ja wolno przecieram opuchnięte oczy
Nie jestem już wtedy nocnym bóstwem
Tylko cały ociekam brudem i tłuszczem
Pijackim krokiem idę ciężko przed siebie
I lekko po plecach siostre biede klepie

[Samo zło]

witam na forum i zapewniam, że wolałbyś nie słyszeć komentarza. serdeczności

[Antoni Leszczyc]

Piszesz z rymami - to fajnie. Kłopot w tym, że rymy te są dalekie od doskonałości. Gdy rymujesz parzyście, lepiej jest rymować neidokładnie - unikniesz zarzutu, że rymy są częstochowskie. Uważaj też, by rymy nei narzucały Ci treści - "śmierci kosy" to nie jest naturalna forma, widać, że piszesz ją tak, żeby rym Ci dźwięczał. Co do rytmu, to dobrym pomysłem byłoby posiadanie równej liczby sylab w każdym wersie i używanie średniówki, czyli rytmicznej przerwy w połowie wersu. Będzie się łądniej czytało.

Co do języka, to unikałbym takich dziwnych sformułować jak "galaktyk nieboskłony", unikałbym też, dość powszechnych w poezji, słó w stylu rosa, śmierć, złoto, księżyc. Szukaj swoich obrazów i swoich słów - szukaj swojego stylu.

Pozdrawiam, pisz dalej
Antek

[jasiu zły]

Burp*

Słabe, mocno słabe...