Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

są słabości ludzkie

ukryte pragnienia

i inne gadżety

potrafiące kusić

jeszcze ten z rogami

chce świat nam pozmieniać

od wiecznej miłości

na zawsze odwrócić

 

w każdej chwili życia 

tysiące wyborów

by coś z sobą zabrać

działajmy z rozmysłem

miłość daną innym

jałmużny kosz spory

a przyjmą nas hucznie

na tej Pańskiej niwie 

:)))

Opublikowano

@viola arvensis
 

Ja od dziecka lubiłem mieć dużo zabawek, ale też lubiłem je rozdawać.

Później  rodzice moich rówieśników przynosili te dary z powrotem do właściciela i tak sobie krążyły.

 

Można mieć dużo rzeczy, ważne by się do nich nie przywiązywać.

A to jest znacznie prostsze, gdy ma się ich wiele. Wtedy na żadnej z nich nam nie zależy.

Jedna mniej czy więcej co za różnica. Łatwo przyszło, łatwo poszło.

 

Podobnie jest z kobietami, gdy ma się ich wiele strata jednej nie zaboli.

Ale brak tej jedynej może być tragedią.

 

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A znasz takie przykazania w wersji katechizmowej.

"Nie pożądaj żony bliźniego swego, ani żadnej  rzeczy jego"

 

Dla osób wychowanych w Polsce to dość oczywiste skojarzenie.

Warto znać kulturę kraju w którym się mieszka, bo inaczej to jest słabo.

 

Zatem nie o posiadanie tu chodzi a o pożądanie.

Pożądać można nawet, gdy ma się mało.

A moim zdaniem szczególnie, gdy ma się mało.

No i jeszcze zazdrość się pojawia wobec tych co mają więcej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...