Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@viola arvensis

Dziękuję :-)

Stwierdzenie to pewnie za dużo. Wydaje mi się, że idę w dobrym kierunku, a to cieszy i daje satysfakcję.

Twoje wiersze zazwyczaj można zacząć określać od mądra, również empatyczna. Udanej niedzieli!

Opublikowano

@FaLcorN z tymi kierunkami to różnie bywa, trzeba być czujnym. Czasem nam sie wydaje, że dobrze idziemy a lądujemy na manowcach. Ale to u mnie, błądzę bo mam to w naturze ale ostatecznie dobrze na tym wychodzę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wzajemnie - dobrej niedzieli.

Opublikowano

są słabości ludzkie

ukryte pragnienia

i inne gadżety

potrafiące kusić

jeszcze ten z rogami

chce świat nam pozmieniać

od wiecznej miłości

na zawsze odwrócić

 

w każdej chwili życia 

tysiące wyborów

by coś z sobą zabrać

działajmy z rozmysłem

miłość daną innym

jałmużny kosz spory

a przyjmą nas hucznie

na tej Pańskiej niwie 

:)))

Opublikowano

@viola arvensis
 

Ja od dziecka lubiłem mieć dużo zabawek, ale też lubiłem je rozdawać.

Później  rodzice moich rówieśników przynosili te dary z powrotem do właściciela i tak sobie krążyły.

 

Można mieć dużo rzeczy, ważne by się do nich nie przywiązywać.

A to jest znacznie prostsze, gdy ma się ich wiele. Wtedy na żadnej z nich nam nie zależy.

Jedna mniej czy więcej co za różnica. Łatwo przyszło, łatwo poszło.

 

Podobnie jest z kobietami, gdy ma się ich wiele strata jednej nie zaboli.

Ale brak tej jedynej może być tragedią.

 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • I tak też można, a tak przy okazji: jak się pani spało?   Łukasz Jasiński 
    • Ten tekst akurat pani dobrze wyszedł, a czytam tak:   Płakałam w nocy, nie słyszał mnie, unikał spojrzenia - nie chciał widzieć   miłości, a każdy płacz i każdy oddech  był tylko o nim i jęki moje pieśnią    pochwalną - zagrzmiały i przerażał  mnie - jego kamienny spokój - nocny,   już byłam dla niego wspomnieniem, fotografią - poszarpaną fatamorganą...   Mam nadzieję, iż zniknęła u pani samotność...   Łukasz Jasiński 
    • Rozłącza ciągle dźwięk dzwonka, za długo się nie rozgadam. Co tam, orzechy łupisz lub inne wciąż o ogrodach kwietniowych sadach.   Jeszcze za rękę, magnolia, chłopiec z gitarą na plecach. Z miniatur zamek tak jak był stary fiołkowym runem przy Lelewela.   Spokojne to, co umyka — koci ślad muska parapet. Brzask kwiatów w chmurkach, ćwierkanie drzewa jakby czas statków do dobrych planet.         ***   zaopatrzeni na dzień śniadaniowych płatków w nowych sześć strun                    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
    • To tak jak w tej rymowance...   Umarłe motyle systemu   Ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   oni: zamordowali ich - wolność, pozostała tylko piosenka ta i ta i ta, oni: zamordowali ich - wolność,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję...   Łukasz Jasiński (lipiec 2018)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...