dewaluacja

[Bea Nefer]

po schodach powlokę ku tobie
oszacowany każdydzień
bo zaszczepiona we mnie
podskórną detencją miłość własna
determinuje zarzut o stratoczas

będziesz się śmiał
tyle razy już pozywałam
monitując o decyzję
zaliczkowo zbywana krótką notką
o współodczuwaniu tak samo

znów zechcesz unaocznić mi pośpiech
lecz deziluzję posiadłam
cichośmiejąc się z siebie
że tak późno

otwórz drzwi
rzucę tę stertę na podłogę
byś mógł się o nią potykać
gdy ja pod rękę gdzie indziej

[Vera_Ikon]

Są fajne momenty, ale całość ciąży mi nadmiarem metafor.
pozdr duszno-nocnie

[Bea Nefer]

Vera. To celowe. Taki jest zamysł wiersza z nomenklaturą prawniczo-bankową dla swtorzenia pewnego dystansu :-)
Dziekuję za zatrzymanie się przy mnie. Pozdrawiam. Bea

[Michał Ziemiak]

Wysubliowany zasób rzeczywisty słownictwa użytego w powyższej formie literackiej, doprowadził do istotnej dywersyfikacji treści zasadniczej wiersza, wzmacniając tym samym odczucia konsumenta ;-) Choć Vera ma rację - w pewnych momentach np. w 2 ostatnich wersach 1 zwrotki można by cosik amputaować ;-)
POZDRAWIAM!

[Nikołaj Siergiej Ilicz]

ja tez jestem zdania ze za duzo matefor i ciezko sie to czyta.