Przyjaciele

[kawosz]

Przyjaciele – niewidoczni w letnim blasku,

w deszczu i chłodzie ogrzewają dłonie.
Ich śmiech to nie hałas, lecz echo lasu,
a rozmowa – most, co trwa w ciszy.

Empatia – ciężar unoszony z wdziękiem,
przepaść, nad którą rozciąga się spojrzenie.
Zrozumienie nie pyta, nie naciska,
słucha, gdy milkniesz najgłośniej.

Kawa stygnie, czas przemyka po cichu,
lecz między łykami rodzi się chwila,
która trwa, choć nie pyta, czy warto.
Atmosfera jak dym świecy –
ulotna, lecz w pamięci niezniszczalna.

Nie radość, lecz cisza pełna treści,
nie cel, lecz droga przez mgłę i cienie.
Przyjaciele – nie po to, by byli,
lecz po to, by zawsze pozostali.

[aff]

Właśnie tak :-)

[viola arvensis]

@kawosz ładnie o przyjaciołach :)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Racja :)