Zaklęta w bursztyn

[Kasia Koziorowska]

Ciszo, zaklęta w bursztyn! Samotności,
schowana w ramionach nocy!
Przychodzę, aby zrozumieć, skąd tyle
łez w tych stronach.
Powracam, choć nie wiem,
dokąd prowadzi droga powrotna.

Nie, nie umiem kochać tak,
żeby klękały anioły, kłaniał się Demiurg.
Przyszpilona do północnego nieba,
rozwarstwiam się na sekundy,
rozpadam na godziny,
którym tak blisko do mnie.

Czy to smutek, czy to utęsknienie
próbują wyważyć drzwi
do szczęścia? A może melancholia
wróciła, aby napić się
ze mną kawy, czarnej jak sumienie?

Obiecuję, że przyzwyczaisz się
do mojego ciała, wysłuchasz duszy.
Myśli są zbyt czerstwe, aby mówić
o wspomnieniach.

Sprzedałam serce po zbyt niskiej cenie.
Rozebrałam się z nadziei, żeby odszukać
istnienie pośród martwych wysp,
napić się wody ze szklanki
do połowy pustej.

[Bożena De-Tre]

@Kasia Koziorowska Piękny wiersz Katarzyno. Gratuluję.....kobiety są jak bochny chleba spękane...pomyślałam wczytując się po raz kolejny w Twój wiersz.

[Jacek_Suchowicz]

zatrzymują kobiece wynurzenia

 

czy melancholia pije kawę

czy ze śmietanką czy też latte 

jest kostka cukru na odwagę

lecz wiersz się nie dał łatwo zjeść

 

wprowadził w nastrój zadumania

skrył gorycz w w smutku i w tęsknocie

zatrzymał mnie starego drania

serce sprzedane nieroztropnie

 

Pozdrawiam

[Wędrowiec.1984]

@Kasia Koziorowska O, a ten jakoby inny, bardziej niepokorny, buntowniczy. Pod koniec, co prawda, wycisza się, niemniej jednak czuję, że przez większość utworu, wspomniany, przeze mnie na początku, charakter jednak pozostaje.

[Deonix_]

Bardzo obrazowy, mięsisty, bogaty w metafory. 

Widzę w nim obraz kobiety rozczarowanej dotychczasowymi relacjami erotycznymi, 

a może współistnieniem z ludźmi w ogóle? 

Ucieczka w samotność to dla mnie prywatnie bardzo bliski motyw,

sama to robię często, gdyż mam dużą potrzebę ciszy i przestrzeni.

I (chyba podobnie jak Peelka) często mam wyrzuty sumienia wobec osób,

które mnie polubiły, pokochały i za mną tęsknią. 

Ale Peelka czuje też chyba (choć może w mniejszym stopniu od innych) potrzebę bliskości, po coś w te,

(nieudane) relacje wchodziła... 

Mam wrażenie, że ona tu okropnie cierpi i ja to cierpienie jakoś podzielam, bo sytuacja liryczna, refleksje i uczucia Peelki są podobne do tego, w czym obecnie sama jestem. 

 

Pozdrawiam ciepło

 

Deo