Bursztyn ostatnich neuronów

[FaLcorN]

Zawieszony w ciszy

gdzie pętla czasu to jeszcze wisiorek

przywracam ogień zniczy

wspomnień zniczy

 

Pamiętam te iskry oczu

o sile szerokiej fali

kolor i układ włosów

zapach - aromat z malin

 

Wspomnień uschłe kwiaty

jak bursztyn w pamięci toną

na orbitę ostatnich neuronów

Jej imię jak pieczęć zabiorą

 

Czekam do kolejnego świtu

palcami gładzę codzienność

Sercem doceniam obecność

za wszystko dziękuję Mistrzu

[Ewelina]

@FaLcorN Sentymentalna podróż, subtelna i łagodna. 

 

[Deonix_]

W pierwszej chwili spodobał mi się bardzo tytuł, 

przede wszystkim jako coś oryginalnego :)

 

Oprócz tego treść hermetyczna, pełna osobistych symboli i mistycyzmu. 

Ale ogólnie w przekazie wyczuwam tęsknotę za bliską osobą połączoną z lękiem 

przed stratą jakiekolwiek śladu po niej, nawet tego w pamięci Peela, lękiem przed jej zniknięciem. 

Ostatecznie Peel decyduje się pielęgnować każdą wspólną chwilę, doceniać jej obecność,

dziękować za to adresatce/adresatowi i sile wyższej. Puenta to dla mnie mistyczna nadzieja i ufność,

oddanie pełne uroku. 

 

Interesujący wiersz :) 

 

Pozdrawiam 

 

D. 

 

[FaLcorN]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję! Pozdrawiam!