Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

 

Nuta kwiatowa

 

 

żwawy krok i różowe myśli

sięgające poza horyzont 

 

u celu słodycz

ale milcząca

zamknięta

 

bez namysłu wychodzi

i wraca z bukietem róż

 

delikatne płatki

rozchyliły się

 

 

Opublikowano

@tetu W jakimś moim tomiku napisałem: - Gdyby nie było kobiet, wierszy by nie pisał.

A jeśli pisać o kobiecie, to ze szczególnym uwzględnieniem czegoś...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za komentarz i ślad kardiologiczny.

A propos @tetu czy my przypadkiem nie znamy się z portalu poezja-polska, mogę się mylić,

ale jakiś nick związany z Małgorzatą plącze mi się w hipokampie :)

Pozdrawiam.

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Eee tam smutne,

jak się płatki rozchylają, to rzewna tkliwość słodyczą splata nas na koniec :):)

Dziękuję.

@violetta pomyłka kardynalna; im człek starszy tym dojrzalszy, bardziej empatyczny.

Ale różne są zachowania zależy od charakteru. Dziękuję. 

Opublikowano

@Klip Przede wszystkim dziękuję za sympatyczny ślad pod tym wierszem.

Co do "się", to teraz i mnie zaczyna to uwierać, bo Twoja sugestia trafna - poszerza interpretację,

lecz niestety za późno; ten wierszyk już został uwieczniony w poniższym wydawnictwie:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeszcze raz bardzo dziękuję i pozdrawiam.

 

PS To nie jest autoreklama, gdyż tomik nieosiągalny :(

 

 

Opublikowano

@tetu Uprzejmie wyjaśniam, że na portalu-pisarskim i na poezja-polska figuruję od 2009 roku

jako Wiktor Mazurkiewicz, natomiast tutaj zarejestrowałem się w 2006 roku jako egzegeta

i postanowiłem zostać przy tym nicku. Pozdrowienia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...