Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja

Zjawa na jawie
Kim jestem?
Czy to nęka wszystkich?
Czy dotyka tylko wybranych?

Anioł Mroku
Anioł Śmierci
Czy tym właśnie jestem?
Istotą niosącą śmierć?

Ja

Zagadka bez rozwiązania
Kwiat bez łodygi
Łodyga bez kwiatu
Poplątane sny
Niechciane myśli

Ja

Ciągle ta sama
Lecz inna
Niechciana?
Nie
To zjawa
Koszmar
A może prawda?

Ja

Pytania bez odpowiedzi
Działania bez celu
Cele bez ambicji
Koszmar życia

Ja

Strach
Ból
Miłość
Gniew

Ja

Czy to prawda?

Opublikowano

Wszystko mi sie podoba z wyjątkiem końcowki. Proponuję ją zmienić np. tak:
(dwa ostatnie wersy, które zastępuję trzema)
ja
to już wszystko
czy może to dopiero początek?

Opublikowano

mój komentarz powinien wyglądać tak : piiiiiiiiiii............ppppppppiiiiiiiiiiiii.........pi..piiiiiiiiiiiiii i tak dalej i tak dalej. Ale ze względu na wrodzoną (lub nabytą- jak kto woli) kulure osobistą pominę ten wiersz (wywód?) milczeniem....


pozdrawiam, Ania

Opublikowano

Zburzę Ci całą koncepcję. Wyrzuć to "ja" bo zakrawa o przerośnięte ego...
Co do reszty, trzeba popracować.
Za wiele pytań, aniołom precz (ciężko zbudować na ich bazie coś niebanalnego, więc ostrożnie z tym rzeczownikiem), miłość? ból? itd...
Polecam lekturę Alter Neta i Włodzimierza Nabkowskiego... może nadchnie.
pozdr

Opublikowano

A ja wypowiem sie tak . Temat plus bo mnie tu przyciagnal :) wiersz jak dla mnie naprawde zajebisty . Przemawia mi do serca. Budzi uczucia , sprowadza do myslenia ... przypomina rowniez pewne zdarzenia ...1,2 i 3 strofa najbardziej weszla mi do umyslu . Za to dziekuje . Cos bym tu zmienila moze jeszcze ale gdyby to zostawic to i tak super . Ale zawsze mozna ulepszyc . Pozdrawiam bardzo pa .

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Znam dość dobrze  okolice o których mowa w wierszu. Piękne okoliczności przyrody. W puencie jest wiatr a tytuł to równie dobrze może być samochód :) Kolega kiedyś takim jeździł. Ciekawe. :)  
    • nie zaczyna się od dotyku tylko od tego, że świat na chwilę nie trafia w siebie jakby ktoś źle złożył rzeczywistość i zostawił szew na powiet rzu ty przychodzisz nie jako osoba tylko jako gęste przesunięcie grawitacji i  wszystko, co było spokojne zaczyna się  spóźniać do własnych kształtów miłość nie ma tu cienia ma podskórny uskok tektoniczny w którym nasze linie papilarne ścierają się na ostry pył zanim zdążymy zacisnąć pięść miłość nie ma tu serca ma pulsowanie w miejscach, których nie da się wskazać palcem bo palec też już nie jest pewny, gdzie kończy się ciało stoimy naprzeciw i między nami nie ma przestrzeni jest napięcie, które udaje oddech każde spojrzenie to błąd w systemie świata każde milczenie robi się ciemniejsze niż słowa bo wszystko, co ważne, dzieje się wcześniej niż język drżenie nie jest ruchem to moment, w którym rzeczywistość orientuje się że mogłaby być inna i wtedy twoja obecność przechodzi przeze mnie jak prąd, który nie pyta o drogę tylko wybiera najkrótsze spięcie między dwoma istnieniami nie wiemy, czy to miłość czy tylko eksperyment wszechświata który sprawdza czy dwa ciała mogą pamiętać jedno światło i właśnie wtedy gdy świat ma jeszcze chwilę wahania zanim nazwie nas czymkolwiek drżenie nie ustępuje tylko zapada się głębiej jakby rzeczywistość zaczęła tracić pewność czy kiedykolwiek była całością i od tej chwili oddech już nie należy do nas tylko do tego co między nami            
    • @Poet Ka z takimi długimi włosami, po której Królewicz się wspina:)
    • To, co między nami, tkane z lekkiej mgły, Z niewypowiedzianej ciszy – ja i ty. Potok myśli, pragnień błogich wielki stos, To, co między nami, rozkwita co noc.   To, co między nami, światu pluje w twarz, Wbrew wszystkim zasadom ciągle przy mnie trwasz.   Szukam w głębi oczu, w ruchu twoich warg, W sekundzie uśmiechu tego, co mi tak Rozedrgało serce, co mi burzy myśl, Co w pochmurne ranki znów pozwala żyć.
    • @Migrena🪻 jak zwykle zaskakujesz interpretacją! i odkrywasz drugie dno ...   @Berenika97 @Jacek_Suchowicz serdecznie dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...