Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ufać to wierzyć

andrew

Przez andrew
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

,, Wierzyć to znaczy ufać,
    kiedy cudów nie ma,,
     ks.Jan Twardowski

 

patrzę na ziarnko
nie muszę ufać
wiem że wyrośnie z niego
piękny kwiat

 

serce zabiło mocniej
zobaczyłem ją jego ...

 

czy wystarczy wiedza mądrość
jaką posiadam aby ich ocenić
trzeba coś więcej mieć
otwarte serce duszę

 

tak jest i z Bogiem
niepotrzebna mądrość i wiedza
aby dojrzeć poczuć jego wielkość

widzieć Go codziennie
w stworzeniu

 

to jego dzieło
my jesteśmy Jego obrazem

Jezu ufam Tobie

 

10.2024 andrew
Piątek, dzień wspomnienia
męki i śmierci Jezusa

1
andrew

andrew

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Pies

Myślę, że odwrotnie. 

Na Ukrainie teraz jest pewnie dużo wiary. 

U nas wszyscy ci co teraz... jak oblali komunę, pierwsi byli w kościołach. Tacy jesteśmy. Świat lada dzień znowu poleci do Boga...Oby nie, niech będzie pokój. 

 

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miłego dnia 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Uroda w las gna

      Przez hehehehe · Opublikowano

      U mend, o, rum urodnemu
    • Waldemar_Talar_Talar
      Sfałszowane karty

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Posem - @Konrad Koper - dzięki - 
    • hehehehe
      I Bodzętę zdobi

      Przez hehehehe · Opublikowano

      I, i kod u Eudokii
    • Zbigniew Polit
      RABATKA

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      RABATKA   Kilka dni temu, Nie wiedzieć czemu, Wprost mi znajoma wyznała, Że moje wiersze Są coraz gorsze, I że to wszystko jest chała.   Gdzie się nie wczyta, Tylko krytyka, Tylko by komuś dowalić. - Mógłbyś czasami Ruszyć zwojami I delikatnie pochwalić.   Jako krwiożerca, Biorę do serca, Od dzisiaj tworzę w kolorze. Teraz napiszę, Bębniąc w klawisze, Coś o kwiatuszkach (o Boże!).   ***   Przy miedzy stara Stoi kopara. I przy silniku męt dłubie. Czasem zapali, Wówczas dym wali, Zwłaszcza, gdy czuje coś w czubie.   Otóż krok dalej, W kierunku alej, Wielka, kwiecista rabatka. Co znakomicie Umila życie, Fajna dla pieszych to gratka.   Rosną obficie, Ciesząc się życiem Kwiaty, porosty i zioła. Wszystkie pod rękę, Nucą piosenkę, Śpiewają chórem dokoła:   Cynie i bratki, Wilce, bławatki, Malwy, szarłaty, stokrotki, Dalie, rumianki, Astry, kocanki, Ślazy, złocienie, pachnotki.   Maki, lewkonie, Fiołki, piwonie, Dzwonki, petunie, orliki, Chabry, titonie, Bzy, pelargonie, Floksy, nasturcje, goździki,   Ale wśród tego, Tego wszystkiego, Życie po prostu się toczy. Ktoś nie dowierza, Ile tam zwierza, Jakiż ten wiersz jest uroczy.   Pszczoły, komary, I żuczek stary, Żabki, motyli tysiące. Ćmy, nawet ważki, Kreciki, ptaszki, A wszystko to na tej łące.   Natury czary, Piękno bez miary, Niebiański świat kolorytu, Cudności wszędzie, Na pewno będzie Znajoma pełna zachwytu.   Zero krytyki, Ni polityki, Żegnam, oddalam się tyłem. Kwiatki, motyle, Śliczności tyle, Zdrówka! Ja swoje zrobiłem.   ***   Potem, niestety, Krzyknąłem „rety”! Powiem wam, jasna cholera, Że ten męt starą, Wstrętną koparą, Zjeździł rabatkę do zera …   ***   Chłopcy, dziewczęta, Wnuki, wnuczęta, Inne stworzenia nam miłe: By cię głaskali, Maltretowali, Nie rób niczego na silę!  
    • Zbigniew Polit
      FIKU-MIKU

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      Młody lis, rankiem w kurniku, Robił kurce fiku-miku. Miała mu za złe, Bo zrobił pauzę. A on potrzebował siku …

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...