****

[castus]

przepłynęła we mnie muzyka tłem
między kępą mchu a trzaskiem gałązki
głęboko schowałem dzieciństwo kiedyś
kredą na drzewie znacząc tamte miejsce

słońce malowane spłakały burze lat
Ona
drżącą ręką stawia herbatę obok
popielniczki pełnej niedopałków
zaboli serce miłością wpisaną w geny

łzą akcentuje kolejną zmarszczkę
na twarzy dziecka...

[Nikołaj Siergiej Ilicz]

i o to chodzilo! :) nie przyczepie sie do zadnego fragmentu, dla mnie wiersz jest pierwszej klasy. dodaje do ulubionych. podoba mi sie przeskok czasowy i ta nuta tesknoty w slowach. to sie czuje.

[M...]

Piekne coz wiecej napisac,bardzo osobisty utwor i wlasnie dlatego tak poruszajacy,najlepsza ostatnia strofka

[stanislawa zak]

piękny, ciepły matczynej miłości pełny,
ale gałązki - uważam ze lepiej brzmi, Julio!, bo to takie delikatniejsze, jak rączki,pozdr,

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Najbardziej podoba mi się strofa pierwsza, druga i zakończenie :P

bardzo mi się podoba
pozdrawiam ciepło

[Bea Nefer]

słońce malowane spłakaŁY burze lat - liczba pojedyncza i liczba mnoga, czy to jest w zamiarze Autora? bo jesli tak to nie rozumiem tego fragmnetu. wiersz jak najbardziej na tak:)
pozdr.Bea