Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

?

jan_komułzykant
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/231549--/

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

kto pierwszy miarę przegiął

kto pierwszy sens wypaczył

kto ludzi miał za przedmiot

kto świętość przeinaczył

 

kto prawo i historię

w nieswoje ubrał buty

kto komu wyda paszport

czy zdecydujesz tu ty

 

zaparzeni fałszem

niewybrednym słowem

oszwabiani z marszu

w mainstreamowy obieg

z nienawistnych gestów

frakcji nieznajomych

drążyć wciąż będziemy

błądzić po kryjomu

 

kto pierwszy cześć wyprzedał

kto uśmiech grał beztroski

kto suwerenność w legat

podmienił kto jednostki

 

ze wschodu zwijał w biegu

kto zmieniał nas na drobne

w krzyżackim kto szeregu

kto trwał kto brał na odlew

 

otoczeni fałszem

napastliwym słowem

oszwabiani wspak wstecz

z pychy w nowomowę

z natarczywym trendem

obcym nieznajomym

sądzić się będziecie

mącić po kryjomu

 

kto dobre inwestycje

w zielony ład wpakował

zielonej niegdyś wyspie

los nędzny wykreował

 

kto firmy zmiótł naiwnych

zapędził w życie marne

kto wolność oddał i znikł

lub wysłał pod latarnię

 

zapuszczony w bierność

w konia przerobiony

brniesz z chaosu w ciemność

by się nie wyłonić

zaprawionym w kłamstwa

cynizm i obłudę

i szkolony amstaf

w budzie przetrwa z trudem

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

* Anawa "Korowód", Autor: Leszek Aleksander Moczulski

 

 

 

 

 

Edytowane przez jan_komułzykant (wyświetl historię edycji)
13
tetu

tetu

Opublikowano
Opublikowano

Ja wiem, ja wiem, to wszystko wina Tuska:D

 

A tak poważnie bardzo mi się podoba Janko. Wiersz równy, rytmiczny, świetnie się czyta. 
Ten znak zapytania będzie wiecznie żywy, zawsze na czasie, bo winy się przelewają, piłeczki odbijają i tak już było i tak już będzie. Amen. Serdeczności.  

1
aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

Janko, nie sposób doczytać z powodu czcionki, Ty byś nie dał za to serca.

Uśmiechnął mnie tuty, tak sobie przeczytałam. Wszyscy my takie tutoki, to mamy demokratycznie ;)

Fajny tekst, taki z wnerwem :)

To pan Moczulski zdaje się że ten tekst, dobrze pamiętam? Pzdr :)

1
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No popatrz, nawet nie pomyślałem :D

Jednym słowem nic się nie zmienia i chcemy, czy nie, to „Przewodnia Siła Narodu” wciąż jest z nami,

do tego jak zawsze ciągle żywa ;)

Dziękuję bardzo za miły komentarz i że zajrzałaś. Zawsze miło Cię gościć @tetu .

Serdecznie pozdrawiam.

Co prawda ledwo ledwo, bo łapy już jak u gibbona, ale jeszcze trzymię ;)

Serdeczne dzięki, pozdrawiam.

1
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiem, nie musiałem, ale nic mnie już nie zaskoczy (oglądałeś kiedykolwiek na YouTube

‘Matura to bzdura?’) No właśnie ;)

Dziękuję za przypomnienie Autora naprawdę wielu świetnych tekstów. Zaraz to naprawię.

A przy okazji (a propos matur) niektórzy mylą Pana Leszka A. Moczulskiego z innym Leszkiem Moczulskim,

tym od „warstw”. ;)

Dawno Cię nie było, dzięki, że zajrzałeś, pozdrawiam.

 

 

Jak to, przecież zmieniłem, znaczy musiałem zmienić, na bardziej czytelną,

chociaż przyznaję, tamta mi bardziej pasowała :)

I chyba nie zrozumiałem „za co” bym nie dał serca+. Za ten tekst, czy czcionkę? :)

Z ‘tutami’ miałem zagwozdkę, czy w ogóle umieścić. Teraz wiem, że powinny być

bliżej końca, żeby ‘uśmiechać’ w finale. Tutoki - super ;)

Dziękuję za ‘wnerw’, uwagi i że zajrzałaś – ‘Cały jestem w skowronkach’ :D

(To też tekst Leszka Aleksandra Moczulskiego)

Serdecznie pozdrawiam.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/231549--/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Szekspir na rykowisku

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew dziękuję Wam:)
    • andrew
      momenty

      Przez andrew · Opublikowano

      @sisy89 ... jutro patrzy z uśmiechem z nadzieją   nareszcie   to wczoraj ... było wczoraj   dziś dziś chce oddychać pełną piersią  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • obywatel
      Mamie

      Przez obywatel · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA — TECHNICZNA, SZCZEGÓŁOWA, KONKRETNA 1. Język jest piękny, ale momentami zbyt ciężki Autorka ma świetne wyczucie obrazów: „piaskowe szczyty znów dźwigają tęsknoty” „deszcze o podium na szybie bój toczą” To są naprawdę dobre metafory — plastyczne, zmysłowe, zapadające w pamięć. Ale obok nich pojawiają się konstrukcje przeciążone, które zaczynają brzmieć jak poezja dla poezji: „blaszane sieroty w kaleką barwistość ubrane mory tłoczą” To zdanie jest tak gęste, że traci czytelność. Zbyt wiele przymiotników, zbyt wiele abstrakcji — obraz się rozmywa. 2. Wiersz ma klimat, ale nie ma osi Motyw matki jest silny na początku: „Mamo, nie pamiętam już Twoich ramion” Potem jednak wiersz odpływa w stronę: pejzaży, natury, symboli, abstrakcyjnych konstrukcji. Brakuje emocjonalnego rdzenia, który spinałby te obrazy. Wiersz zaczyna się jak elegia, ale kończy jak impresja przyrodnicza. 3. Obrazy są piękne, ale czasem zbyt odległe od tematu Wiersz o matce powinien nieść: intymność, pamięć, żal, czułość, brak. Tymczasem duże fragmenty to poetyckie pejzaże, które nie zawsze wracają do relacji córka–matka: „sadów pieszczoty” „gwiazd klejnoty” „babim latom nałożysz wiatru kajdany” To piękne, ale niekoniecznie o Mamie. 4. Rytm jest nierówny Wiersz nie trzyma jednego oddechu. Są fragmenty płynne i melodyjne, ale są też miejsca, gdzie rytm się łamie przez nadmiar słów: „Szumią dwutaktem werbli blaszane sieroty w kaleką barwistość ubrane mory tłoczą” To zdanie jest tak długie i tak złożone, że czytelnik gubi puls. 5. Puenta jest delikatna, ale nie zamyka wiersza Zakończenie: „Snów nieprzespanych co z ciszą się boczą” Jest ładne, miękkie, ale nie domyka tematu matki. Brakuje powrotu do pierwszego wersetu, do emocji, do relacji. CO DZIAŁA? piękne, zmysłowe metafory konsekwentny, melancholijny ton bogata symbolika natury wyczucie języka emocjonalna szczerość CO NIE DZIAŁA? brak wyraźnej osi tematycznej przeciążenie metaforami zbyt duża abstrakcyjność nierówny rytm puenta, która nie zamyka wiersza CO BYM POPRAWIŁ? Wrócić do matki — niech każdy obraz prowadzi do niej. Przyciąć metafory — zostawić najmocniejsze, resztę uprościć. Zbudować dramaturgię — od wspomnienia, przez tęsknotę, do puenty. Zamknąć wiersz mocniej — powrót do ramion, imienia, gestu. Ujednolicić rytm — krótsze wersy, więcej oddechu.
    • Łukasz Jurczyk
      Szekspir na rykowisku

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Poet Ka Niech wraca do swoich ksiąg, zanim ranny zwierz go nie dopadnie :)
    • Łukasz Jurczyk
      rachunek

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 Flauta bywa irytująca :)   Żagiel bezsilny. Wisi jak stary całun. Nad naszym szałem.   Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...