Odliczanie

[Dariel Gryfinheart]

Jeden
Zastrupiałe oczy niewidzące nic
Krople krwi spływające z blizn
Stłumiony oddech, morderczy tlen

Dwa
Ciśnienie serca otwiera me rany
Powolne krople przyśpieszają swój rytm
Tworząc strumienie pod czarnym niebem

Trzy
Chwieję się na glinianych nogach
Upadam i leżę w szkarłatnym morzu
Lodowe krople deszczu łagodzą moje cierpienie

Cztery
Konwulsyjne drgawki szarpią mym ciałem
Zbliżający się koniec
Agonia i apogeum boleści

Pięć
Serce i płuca nie czują już bólu
Wstaję prawdziwie wolny
Jednak nigdzie nie mogę się ruszyć

[Mirosław_Serocki]

Ręce i nogi opadają.
Zmasakrowałeś Waść poezję.

[Dariel Gryfinheart]

Zastanowiałem się czy nie dodać nieokrojonej wersji do działu prozy. Ale powiedziałem, że okroje i tu wstawię. No cóż, spodziewałem się podobnych reakcji:]
Pozdrawiam

[vacker_flickan]

wiersz porusza odwieczny dylemat towarzyszący człowiekowi:
pisać, czy nie pisać
pozostawiam pod rozwagę
pozdr

[Ona_Kot]

to o przemianie w zombie?

pozdrawiam

[Dariel Gryfinheart]

Widocznie Wy interpretujeice to inaczej. Ale Wasza sprawa.

Pozdrawiam

[Wiktor Desiczewski]

chłopie, jak rozumiem chciałeś przedstawić ostatnie chwile życie jakiegoś kolesia... no dobra spoko.. sens może i rozumiem, ale jednak powiem Ci nie... po pierwsze co u Ciebie dziwne użyłeś dziwnych wyrazów hehe jak "konwulsyjne" (?!?!?) czy też "apogeum"... po drugie to wiersz tak w sumie nie niesie z sobą nic do głębszego zastanowienia, no i trzy wieje od niego jakimś koszmarem z ulicy wiązów... nie wspominając już o tym, że na końcu podmiot liryczny wstaje, ale nie może się ruszyć... (sic!) to w końcu jak?

jestem na nie, ale pracuj dalej to będą z Ciebie ludzie, bo ostatni wiersz był dobry jak na mój gust

pzdr
wiktor

ps.odezwij się na gadu bo mam sprawę!!!

[Dariel Gryfinheart]

no własnie moje przesłanie jest zawarte 9głównie) w ostatniej zwrotce. Nie wiem, moze za słabo je podkreśliłem??
Pozdrowienia

[Wiktor Desiczewski]

bardzo źle..

Serce i płuca nie czują już bólu - czyli koniec cierpień
Wstaję prawdziwie wolny - PRAWDZIWIE czyli...
Jednak nigdzie nie mogę się ruszyć - no to jak sie nie możesz ruszyć to raz że jak wstałeś, dwa jak możesz być PRAWDZIWEI WOLNY?!?!?!

zastanów się 10 razy nad wierszem.. i popracuj nad nim jeszcze.. albo napisz drugi hehe...

pzdr
wiktor

[Dariel Gryfinheart]

Chodziło mi o to
W naszym życiu nie można być prawidziwie wolny stając się duszą stajesz się taki a nie moc poruszania była metaforą (trudne słowo), że nie możesz, nawet jeśli chcesz być znów człowiekiem.. a resztę pomyśl sobie sam.

[Wiktor Desiczewski]

nic do mnie nie doszło.. może jestem głupi hehe
jak pójdę na psychologię to pogadamy hehe to może coś już będę wiedział
tymczasem wiersz jest alegorią (jeszcze trudniejsze słowo) tylko właśnie nie wiem czego :P

pzdr
wiktor

[Mirosław_Serocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest alegorią wartości złotówkę.

[Dariel Gryfinheart]

Kopytko - to jest prawdziwa alegoria.

[Vera_Ikon]

Widziałam wiersz rano i zastanawiałam się kto da się wciągnąć w szermierkę słowną :P
A jednak Ktoś się dał złapać, hehe...
pozdr

[jasiu zły]

Coż popatrzmy na to z innego kąta. Jako na dramat na przykład... Nie... Jako dramat też kiepski, już Shakespeare dał jasno do zrozmumienia, że żeby sztuka była dobra, musi być w niej duuuuużo trupów.