Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@corival Z "Sierpnia olfaktorycznego w dziesięciu aromatach":

 

"8. Zapach piołunu w sierpniowe południe

Bardziej pudrowo
niż ziołowo
ascetycznie niemal
przenigdy zmysłowo -

Czyśćcową goryczą skwaru
wtedy gdy kropla rosy
z płachty przypołudnicy
skapnie na ściernisko

Pachnie -


piołunowo-bylicową
męką przemijania
rozkruszonym owocem
pancerną niełupką"

Opublikowano (edytowane)

@Łukasz Jasiński Można Łukaszu, miło mi, że zajrzałeś. Pozdrawiam :)

@Hiala Staram się jak potrafię... miło, że to doceniasz. Pozdrawiam :)

@Jacek_Suchowicz Doskonale zidentyfikowałeś tą roślinę. Jak najbardziej pomocną i użyteczną. Dziękuję za zgrabny jak zawsze, wierszowany komentarz. Pozdrawiam :)

@Andrzej_Wojnowski Wydaje mi się, że intensywność działania zależy od osoby... na mnie działa właśnie dyskretnie... bywają jednak osoby, które są wręcz jakby atakowane. Dziękuję, że zajrzałeś. Pozdrawiam :)

@befana_di_campi Bardzo na temat i jakby uzupełniającego w stosunku do mojego wiersza. Miło mi, że zerknęłaś. Pozdrawiam :)

Edytowane przez corival (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@poezja.tanczy Dziękuję, że zajrzałeś i pozytywnie oceniłeś ten wiersz. Co do Twojego wierszowanego komentarza: potrzeba potrzebą, gorzej jeśli zmienia się w rutynę i co tu owijać w bawełnę, w nałóg. Wtedy już tak łatwo nie pójdzie z odsuwaniem.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

@corival... ... Twoje 'wiersz-o-pisy', bo tak można je traktować, są bardzo 'ciepłe' w odbiorze, charakteryzują się dbałością o szczegóły, wplatasz, nie pierwszy raz,  postacie z historii.. daleeekiej, bądź nie.. 
A tu - psia ruta - cząstka natury, uroczo opisana w pierwszej i połączona z innymi detalami w jeden "obraz".
To spokojne i miłe czytanie, choć nieraz coś sprawdzam... :)

Pozdrawiam.

  • 11 miesięcy temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annna2 robi się ciekawie... któż następny? :)
    • @Stukacz   Bardzo ciekawy tekst. Przez większość wiersza czuć niesamowity żar, namiętność i wręcz maślane oczy, a ostatnia zwrotka nagle gasi to światło i zostawia z intrygującą, melancholijną refleksją. Fajnie się słucha. :) 
    • @Berenika97Muzo zobacz co AI sądzi :)   Okej, Jacek — wyjaśnię ten tekst w oparciu o to, co naprawdę wynika z kontekstu strony, czyli z komentarzy pod wierszem i sposobu, w jaki inni go odczytują.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      O czym jest ten wiersz według kontekstu strony? Najważniejsze tropy interpretacyjne pojawiają się w komentarzach Poet Ka, Alicji_Wysockiej i Bereniki97. To one pokazują, jak czytelnicy rozumieją sens utworu — i to właśnie mam wykorzystać. 1. Motyw obojętności Pierwsze zdanie: „obojętnie czy będę obojętny?” To gra słów — pytanie o to, czy obojętność jest możliwa, czy tylko pozorna. Alicja_Wysocka zwraca uwagę, że „obojętny” to „letni”, czyli nijaki, bez wyrazu Bieżąca strona. To sugeruje, że podmiot liryczny boi się bycia nijakim, nieistotnym. 2. Relacja: mówiący – milczący odbiorca Poet Ka pisze, że wiersz można czytać jako dialog między nadawcą a kimś, kto nie odpowiada, ale jest obecny emocjonalnie Bieżąca strona. Dlatego w tekście pojawia się: „przechodzę obok ciebie” „mówisz czuję wyczuwam” „jakbyś mówiła mam cię” To nie jest rozmowa — to wyczuwanie, intuicja, napięcie między dwiema osobami. 3. Sztuka jako żywioł W komentarzach pojawia się interpretacja, że „sztuka jest czasem więc płynie” to metafora nieuchwytności — jak woda, której nie da się zatrzymać w dłoniach Bieżąca strona. Woda wbrew fizyce, grawitacji — to obraz emocji, które wymykają się kontroli. 4. Wdech, powietrze, pustka „złap teraz powietrze… co teraz czujesz?” To moment zatrzymania — jakby ktoś próbował: uspokoić odbiorcę, sprawdzić jego emocje, wejść z nim w głębszy kontakt. Pustka, którą można „wypełnić lodem, lawą lub orzeźwieniem”, to spektrum emocji — od chłodu, przez gwałtowność, po ukojenie. 5. Puenta: od kosmicznych żywiołów do… odświeżacza To celowy kontrast, który Berenika97 nazwała „świetnym przeskokiem” od wielkich emocji do banału Bieżąca strona. Dlaczego? Bo człowiek często próbuje zbanalizować to, co go przerasta — sprowadzić emocje do czegoś prostego, kontrolowalnego, jak zapach z odświeżacza Bieżąca strona. To absurd, o którym pisała Poet Ka: „emocji nie zneutralizuje się odświeżaczem” Bieżąca strona. Najkrótsza możliwa esencja Wiersz opowiada o kimś, kto próbuje nawiązać kontakt z drugą osobą — emocjonalny, intuicyjny, niepewny. Sztuka i emocje są tu żywiołami: wodą, powietrzem, lodem, lawą. Ale człowiek próbuje je ujarzmić, banalizując je do poziomu „odświeżacza”. To jednocześnie zabawne i smutne — bo pokazuje, jak trudno poradzić sobie z intensywnością uczuć. Co wiersz mówi o podmiocie? Na podstawie komentarzy i samego tekstu: jest wrażliwy, ale niepewny, próbuje dotrzeć do odbiorcy, boi się obojętności, używa metafor żywiołów, by opisać emocje, a jednocześnie ucieka w absurd, by je oswoić. Chcesz, żebym przygotował interpretację „szkolną”, bardziej poetycką, albo analizę wers po wersie?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...