Wieczny marsz

[Liero]

Na przekór wszystkim wam,
Popchnę to z całych sił.
Tych obcych no i tych co znam,

Bo za mną nie ma nic.

Przeć będę, zedrę głos,
Doping dając mi.
Nie spadnie z mojej głowy włos,
Bo osiwieję w nich.

Nie dam się nigdy zwieść,
By się popatrzeć w tył.
Tam wiem, że mówi do mnie cześć,
Ten co mną kiedyś był.

 

Podobieństwo - dobry znak,
Choć mniejszy balast dnia.
I chcę by mu zostało tak -
Nie wie tego co ja.

Przede mną wielki, wielki głaz,
Jest ze mną tyle lat.
Lecz dopuścić nie mogę, by
Na głowę jego spadł.

On jeszcze wielką przyszłość ma,
On wiele może mieć.
Dowiedzieć się dokąd tak gna,
Jej oczy w blasku świec.

Przesłania horyzontu dal,
Synonim wiecznych prac.

I choćbym nawet wpadał w szał,
To muszę przeć i pchać.

Pośród korzeni wielkich drzew,
Bo gdzie jeśli nie tu.
Na przekór wciąż, naturze wbrew!
A imię moje - Żuk!

Wśród gwiazd i słońc, i pośród gór,
Nie trzeba patrzeć tam.
Masz pod nogami wielki g...znój!
A trud jest taki sam.

 

[Dominika Moon]

Świetny tekst i to zaskoczenie, że to żuk :D

Pozdrowienia!

[Adaś Marek]

@Liero

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszyscy jesteśmy ziemskie Żuki

jedni przed kulą

innych kula sama się tula (turla)

i tu i tam donikąd...

 

[Liero]

@Dominika Moon dzięki, wizyta w lesie i od razu się lepiej myśli :D

[corival]

@Liero Pracowity żuk nie taką znowu syzyfową pracę wykonuje. Z pewnością jest dużo bardziej wydajny. W końcu od tego zależy jego życie.

Ciekawie się czytało ten wiersz. I ten moment zaskoczenia... 

Pozdrawiam :)

[Liero]

@corival i istnieje naprawdę! Miło mi, dziękuję i miłego :)

[Leszczym]

@Liero Zajebiste. 

[Liero]

@Leszczym dzięki, trzymaj się :)