Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Forum Romanum

Słowianin-
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Słowianin-

Słowianin-

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

zaproś mnie wyrzuć ze społeczności 

na zbite nieistnienie 

przekaż link z tą informacją 

może ktoś po kolapsie 

odnajdzie i poświęci 

choć moment znaczeniu

nie licz się zbytnio ze słowem 

niech się z tobą liczą 

na waszym forum romanum

 

kciukiem ułaskaw

lub skaż na arenę z lwami

 

 

 

Edytowane przez Słowianin- (wyświetl historię edycji)
4
Bożena De-Tre

Bożena De-Tre

Opublikowano
Opublikowano

@Słowianin- I chociaż na nic nie liczę.Nie w modzie ułaskawienie.Klęknę przed Tobą i krzyknę:Wy tam TCHÓRZLIWE cienie…miejcie odwagę wykrzyczeć Światu że nie przystoi aż tak!!Wiatrem podszyte szczęście nie przetrwa w natłoku ludzkich prawd( końcówka z czegoś mojego

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

…z pozdrowieniem od

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Czy warto szukać snu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Najbardziej porusza mnie to "On czeka, czeka cierpliwie". Nie goni, nie wyrzuca, nie karze za tę naszą instrumentalność. Po prostu czeka. I to "wie, że syn marnotrawny wróci" - jest w tym nadzieja, ale też smutek. Bo to znaczy, że musimy najpierw się zgubić, upaść, stracić wszystko, żeby przypomnieć sobie o Nim.
    • hollow man
      daj mi czas

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena Dziękuję, również pozdrawiam. @Gosława Chyba się feminizuję ;)
    • Berenika97
      Był sen

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @ernest.guzik   Ten wiersz ma w sobie zwięzłość i smutek. "Barwiony był tęsknieniem" - piękne. Próbujesz zatrzymać sen, nadać mu materialność, ale poranek brutalnie sprowadza na ziemię. Mżawka, śniadanie, mięta - prozaiczność, która rozgania piękno. Bardzo mi się podoba. 
    • hollow man
      reszta

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Berenika97 Dzięki, Bereniko. To trochę eksperyment był - taki patchwork z różnych fragmentów. Ale powiedziałaś o czymś, co mnie dręczy na różnych poziomach, a co można sprowadzić do apelu o ograniczenie pseudometafizyki i móżdżenia.
    • Berenika97
      Żeby komuś było jaśniej

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @petros   Ten wiersz jest jak wyznanie, które czyta się jak duchową autobiografię. Rozpoznaję w tym każdą fazę przebudzenia.  "Byłem jak wosk w ulu" - ta metafora jest genialna. Ciepły od cudzych oddechów, wpasowany w system, funkcjonujący, ale martwy. I to straszne odkrycie- "można oddychać i nie żyć, można mówić i nie spotykać". Porusza mnie ten moment przełomu - pusty kubek, czyjś brak. Czasem to właśnie takie drobne, ciche rzeczy budzą nas z letargu. Nie wielkie dramaty, tylko cicha absencja kogoś, kto powinien być. A potem ten ogień. Nie jako kara, tylko jako "gorąca dłoń co dotyka zimnego czoła". To topnienie dumnego ja - rozpoznaję w tym klasyczną drogę mistyczną, ale napisaną językiem współczesnym, bez patosu. "Wstydliwie jasno" - jakie to prawdziwe. Bo w tym przebudzeniu jest wstyd, jest ból za wszystkie te lata nieobecności. I ten finał - Bóg nie w abstrakcji, ale "w dłoniach, które zostają". To bardzo ewangeliczne i bardzo ludzkie zarazem. Proszenie o ogień, nie o łatwość - to modlitwa dojrzałego człowieka. Spalać fałsz, żeby komuś było jaśniej. Piękne świadectwo przemiany. I piękny wiersz.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...