Mam przyjaciela pająka

[Leszek]

Mam przyjaciela pająka.
Przychodzi, bawi w gościnie,
gdy jest mi smutno, to brzdąka,
wespół ze świerszczem w kominie.

Zwisa na nici pajęczej,
w oczy spogląda me z bliska.
Wisi i patrzy, nic więcej,
póki uśmiechem nie tryskam.

Przychodzi zawsze z wieczora,
ze swoją miną tajemną.
Widać pajęcza to pora,
w której on pragnie być ze mną.

[Patryk_Nikodem]

Nie przepadam za rymami, ale w tym wierszu jakoś mnie mnie nie rażą - może nie są dobre ale nie odrzucają. Wiersz przyjemny, myślę ,że czasami warto napisać coś w tym stylu. I zmienił bym tylko na 'w oczy me spogląda z bliska'. Końcówka taka sobie. Aha - nie podobają mi się znaki interpunkcyjne ale to chyba kwestia gustu..

pozdrawiam

[Daniel Piaszczyk]

heheheheheheheh

wespół ze świerszykiem taaaa?
czego to luzie nie wymyslą

[jasiu zły]

Pajaki lubię. Wiersz ten za specjalny nie jest, ale pająk w wierszu to fajny koncept. Brakuje tylko jakiejś pointy na końcu.

[Leszek]

Dziękuję za chwilę zatrzymania przy tym wierszu. Jednak czy ktoś z Was pokusił się zastanowić o czym jest ten wiersz? Jest on o tęsknocie i samotności. Przykrym wyobcowaniu. O przerażającym smutku, potrzebie zrozumienia przyjaźni i miłości. Myliłby się ten kto sądziłby, że jest on tylko skomponowaną dla efektu wesołą wymyślanką. Wiem, że nie powinno sie tłumaczyć przesłania wiersza. Ja dzielę się tylko stanem swojej duszy.