Uśmiech zamiast potoku łez

[Adam Zębala]

Potok łez z oczu Ci płynie, 

ja nie ufam Twoim łzom. 

Są nie szczere i okrutne,

mnie nie wzruszy ocean łez. 

 

Będąc zaborczym chcesz zmiękczyć 

serce potokiem łez. 

 

Łzy zmieniają się w lód,

ciężkie jak kamień

spadają na ziemię.

 

Kiedyś Cię ostrzegałem,

żebyś nie wierzył łzom,

nawet kobiety.

 

Wśród zawirowań pogody

i napływu chłodu 

Ty nie zaufasz łzom. 

 

Jutro powiesz że nikt

już nie roni łez. 

Nie ma  ludzi płaczących,

nikt nie przemawia przez łzy.

 

Świat dawno przestał 

wierzyć łzom.

Kto ociepli świat

aby znowu stał się wrażliwy.

 

Zamiast łez

wystarczy jeden maleńki

uśmiech kobiety. 

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Adam Zębala Nie za dużo powtórzeń? Jeśli dobrze policzyłam to jedenaście razy

łza, łzy, łzom. nieśmiało zaproponuję chusteczkę może choć kilka dałoby się usunąć?

Serdeczności :)

[poezja.tanczy]

@Adam Zębala

Bo co na starczy, to urojenie

Bo efekt starczy, krucze spojrzenie

 

Ciekawie napisałeś

Podoba mi się :)

M.

[corival]

@Adam Zębala Ogólnie poruszyłeś poruszyłeś ważny temat. Natomiast rzeczywiście dobrze byłoby popracować nad jakimiś innymi sformułowaniami i usunąć trochę tych łez. Po pierwsze powtórzenia strasznie rzucają się w oczy, a po drugie przeszkadzają w odbiorze treści, która ginie pod zalewem łez. A szkoda...

Pozdrawiam :)