przepaść

[Beata Michalec]

Usłyszałam blask gwiazd
I czerń nocnej pieszczoty

Zobaczyłam szept źrenic
I krzyk drżących palców

Nasyciłam się głodem ust
Napoiłam żarem skóry

Wspięłam się na szczyt schodów rozkoszy
I runęłam w przepaść rzeczywistości
Pchnięta jednym chłodnym zdaniem

[Samo zło]

właściwie nie wiem co myśleć...brak mi tu równowagi; jeśli np. pierwszy wers jest metaforą, drugi może być bardziej dosłowny, tyle że należy uważać by nie był jednoznaczny...gmatwam być może, to ze zmęczenia- ogólnie narazie nie wiem, czy jestem na nie, czy mi się podoba...jeszcze tu przyjdę;)

[Wiktor Desiczewski]

podoba mi się ten obraz... ja też raz zostałem tak wytrącony jednym zdaniem, więc czuję ten wiersz
pzdr
wiktor

[Antoni Leszczyc]

Nie, zdecydowanie nie. Dla mnie to pomieszanie zmysłów jest nieczytelne, a przez to niepotrzebne, nie podoba mi się słownictwo, patos, dopełnienia. Cały jestem niezadowolony i dlatego cąły marudzę.

Pozdrawiam, Antek

[Beata Michalec]

Marudź , marudź, dobre marudzenie nie jest złe......a pomieszanie zmysłów w tym stanie jest niestety baaaaaaaardzo wskazane i urocze. Mam na myśli mój stan nie twój, pozdrawiam zakręcenie.....

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

hm ja też mam nieco mieszane uczucia, bo początek bardzo mi się podoba, dalej mniej, nieco się gubię... ale dobra końcówka, tak więc ostatecznie jestem na tak :) pozdrawiam ciepło

[anastazja tel]

jak dla mnie : pierwszy rzut okiem - nieco zamieszania które daje obraz jakiegoś trochę chaotycznego stanu,
po kilku kolejnych rzutach okiem - przecież tu wcale nie ma chaosu ! przemyślane metafory i wszystko bardzo ..uniesione


ślę pozytywne pozdrowienia :)

[Beata Michalec]

Dziękuję , miło mi ... czyż miłość możemy podciągnąć pod wzorzec? Ona niestety jest nieprzewidywalna, a może .. na szczęście. Miłego dnia , pozdrawiam serdeczenie