Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

na świecie królują zielenie

mające tysiące odcieni

są w głowach u ludzi gdy dnieje

w południe w promieniach się mienią

a rozum utonął w zieleniach

stłamszony przez eko chlorofil

lecz jeszcze nie gotów świat zmieniać

nie pora by użył swej mocy

 

ta zieleń się migiem rozrasta

zjawisko to w końcu zaboli

a ludzie zapragną Twej łaski

by mocą świat zmieniać z Twej woli

:)

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@violetta ... mnie od niedawna także.. zielono... :)

 

@Rafael Marius ... zielony, szalony.?. całkiem możliwe... :)

 

@Jacek_Suchowicz .... ładnie komentujesz... :)

     w odcieniach zieleni moce
     to one wdzierają się w głowy                    
     ich tony niech zmienią co szare
     w zieloność wszystkich pór roku

 

Dziękuję za zajrzenie, pozdrawiam Was.

Opublikowano

@violetta ............  o tak, lubię wszelkie zielenie, bo uspakajają... :)

@viola arvensis ... ich piosenka śliczna, dla mnie. Dziękuję za dobre słowo..:)

@poezja.tanczy ... ja z zielonym zawsze, jak z dobrym.. "sąsiadem'"... :) Lekturka do wgląda na każdą chwilkę.

@Bożena De-Tre ... cieszę się, że 'krój' się spodobał..: )

 

Drodzy Goście.. wielkie podziękowanie za zostawione słowa, ślę niedzielne, letnie, tak - dzisiaj letnie.. pozdrowienie.

Opublikowano

Dobry wiersz Natko. Lekki, zwiewny i bardzo refleksyjny. Zieleń daje sporo miejsca na interpretację. Można tutaj mówić nie tylko o nadziei, wierze, błogości, wyciszeniu, ale też o mądrości, błogosławieństwie, a także o zapowiedzi nowego życia. Wiersz żyje, to widać, słychać i czuć. Piękna inspiracja. Serdecznie Cię pozdrawiam. 
 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...