Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pomyłką , której serce wykonuje 100 tys uderzeń na dobę , a system naczyń krwionośnych jest długości około 97tys. km. 

Pomyłką w której w jednej sekundzie obumiera 10 milionów komórek i w jednej sekundzie rodzi się 10 ml nowych.

 Faktycznie , Ktoś się pomylił.

 

Pozdr.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - zależy od ciebie  - dzięki za czytanie - 

                                                                                     Pzdr.

Witaj - być może że tak jest - 

                                                        Pzdr.

@Olgierd Jaksztas - @andreas - @Natuskaa - @Leszczym - dziękuje -

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

Ja również dziękuję, super text, jak zwykle. Pewnie rzadko wymieniany jesteś wśród najlepszych autorów na portalach, bo myśli się o kunszcie rzemieślniczym – pisanie kunsztowne, miotłopory i jebitety to rzemiosło i nic więcej. Ty jesteś poza kategorjami – obok, tak jak i ja zresztą byłem, i Ciebie lubię czytać najbardziej, texty gorsze to wyjątki, raz za razem łup łup! I tak trzymaj :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - dziękuje serdecznie za ten komentarz - staram się pisząc

wiersze być tylko sobą - jeszcze raz dzięki - 

                                                                                   Pzdr.

Witaj - dzięki serdeczne za czytanie i ten optymizm - 

                                                                                            Pzdr.serdecznie.

Witaj - dokładnie tak jaki napisałeś - warto żyć każdym dniem - dzięki - 

                                                                                                                       Pzdr.

                                                                                                           

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo pozytywny tekst, podoba mi się ten pozorny błąd użytego rodzaju rzeczownika,

właśnie o to chodzi, aby do dzieci mówić jak do dorosłych

(w każdym z nas jest dziecko) :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Przeczytać - nie zawsze znaczy zrozumieć.  Kiedyś pewien poeta powiedział mi - nigdy nie tłumacz wiersza, zostaw to czytelnikowi. Wiersz powinien być jak wyspa – Ty go tam „posadziłaś”, ale to czytelnik musi zdecydować, czy chce tam szukać skarbów, czy tylko posiedzieć na plaży.   Dziękuję za czytanie :)
    • Dobre! A swoją drogą najekonomiczniejszy jest na statku podwodnym, tam wszystko...        podwodne?:)))
    • Czas na Ziemi czy w statku kosmicznym jest istotniejszy dla ekonomistów?  
    • @Poet Ka Jak powrót do świata, w którym blask był dowodem na istnienie dobra, a nie zapowiedzią koszmaru.   Patrzysz w to słońce. Ono nic nie obiecuje. Tylko, że lśni wciąż.   Pozdrawiam
    • 75. Gaugamela (narrator: Agrianin)   1.   Widziałem z daleka złote rydwany jak słońce — i pustkę w sobie.   2.   Czemu ich tylu? Czemu ja znów tutaj z tarczą w dłoni?   3.   Mój brat z Pelagonii zawiązał chustę na ramię — „żeby mnie poznali”.   4.   Bęben zabił raz i serce jak zwierzę wyszło z klatki.   5.   Ruszyliśmy w step, jakby wszystko co było już nie miało wagi.   6.   Biegliśmy lekko. Z boku, na skrzydło. Jak psy na łańcuchu.   7.   Rozkaz: rozstąpić się — niech rydwany same się zgubią.   8.   Koń z poderżniętym gardłem jeszcze biegnie — nie wie, że umiera.   9.   Z bliska ich twarze. Czarne brody, oczy – ludzkie.   10.   Brat miał procę. Nie strzelił ani razu. Potem płakał.   11.   Falangę rozdarło — ktoś zawahał się o oddech za długo.   12.   Nie było linii — tylko ciała szukające kierunku.   13.   Król wrócił z krzykiem — płomień, który przypomina, że żyjesz.   14.   Persowie pękli — jak łuk, który zbyt długo był napięty.   15.   Strzała bez imienia. Weszła cicho, jakby znała miejsce.   16.   Koniec bez słów. To najbardziej prawdziwe.   cdn.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...