Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

,, Słowa Twe, Panie, 

dają życie wieczne,, Ps. 19

 

Ukraina

Bliski Wschód... 

mordowanie poniżanie 

ludzkiej godności 

 

tak blisko 

i tak daleko 

 

a wystarczy znać 

Twoje słowa Panie 

iść wskazaną drogą 

 

a świat… 

 

świat byłby 

jak kwitnąca łąka na wiosnę

 

3.2024 andrew

Niedziela, dzień Pański

Opublikowano

@andrew Oj, napisane tragicznie. Jak bezmyślny zlepek słow - opowiadania bardzo grubiańskiego o wydarzeniach zamiast poezji. - Smutno mi, ale tekst ma marną wartość artystyczną, jedynie na plus to kwestia twojej wiary, bo też wierzę w Boga. Na twoim miejscu nie bylbym wylewny za bardzo - tak od razu i w oczywisty (banalny) sposób wymawiając to, co czujsz. Więcej tajemnicy, metafory, kluczenia wokół filarów wiersza, czyli emocji i uczuć oraz obrazów. Zamiast napisać - wkurwiłem się lub sparaliżowało mnie - można napisać :

 

Europejskie piekło się budzi

 

Na plecach czuje wojak przemarsz wojsk, Pioruny błękitu kwiatami mazały po niebie, Żółte korzenie obwineły hełm jak ten wosk

To była błyskawica - śmierć i narodzenie.

 

Ile trzeba gazu i inwigilacji by wojnę toczyć

Ilu z kontraktów wykazu spojrzy Ci w oczy

Jak odróżnić wrogów od twych przyjaciół

Gdy w szkole życia dwa karabiny tańczą

 

Krew płynie w żyłach- regularnie przestaje

Nowy trend podbija co rusz nowe kraje

Mordowanie Ukraińców i dzieci Palestyny

Rzucanie nowych gońców w każdy cień inny.

 

Żołnierze padają a gdzie indziej małe dzieci

Wojny czas niesprawiedliwość nam kleci

Trupy bez prawa tu do zmartwychwstania

Tak ich Pan Bóg nasz zagmatwany ocenia 

 

Izraelu przebudzenia tobie ze snu potrzeba 

Juz zapomniałeś jak to jest tu bez chleba?

Rosji odejdzcie od granicy panowie dolara

Bo piorun jak bezbożnych wnet pokara 

 

Pomarańczowy zachód słońca fosforyzuje

Już imion martwych wcale już nie czuję

Ciała krzyczą jeszcze na sygnale neuronu

Chrystus aż powstał na moment ze swego tronu

 

Skończyć można nieskończoności wyroki

Trzeba tylko do przodu zrobić te dwa kroki

Wymówić przepraszam i więcej nie będę

Strzelać, zabijać - mówić wyrazy przeklęte

 

Amen.

 

Nie jest to idealny tekst, ale wygląda i jest w dużej mierze juz wierszem.

Jest metafora. Tajemnicą.  Rymy są.

Spróbuje popatrzeć w jakie obrazy ubieram tragedie. I spróbuj jak ja malować wierszem. Spróbuj emocjie i uczucia przekłuc w cos symbolicznego i obrazowego, ale bez truizmów. Truizmy to takie banalne określenia - typu woda płynie słońce świeci, żółte slonce, słodki cukier etc. 

 

Jedno jest za to pewne - " trzeba znać twoje słowa panie" - z tym się zgodzę całkowicie. Bóg powinien ukarać winnych. Szatanskich braci, którzy egzaltują swoje zło,zabijając ludzi. 

 

Dzięki za czas poświęcony poezji twojej i mojej. Życzę jak najlepiej, bo jeszcze dziesięć lat temu też podobnie, słabo pisałem... Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @obywatel – zabawne ujęcie, choć dla mnie skrótowość to pierwsze, czego wymagam od tekstu. Pozdr.
    • Link do piosenki:     Ginę, upijam się oczami jak winem Cóżem winien?   „To” żyje we mnie jak rozpacz Tylko w oczy moje popatrz! Pompujesz mi krew udręki Kocham Cię – za tę męki   Miłość. Patrzę i nie widzę Sam się siebie wstydzę   Fortuna kołem losu obraca poza nami Nikną marzenia – śnie godzinę poza snami To świt wybudza, denerwuje – biegnie człowiek I tak przez dzień, miesiąc, rok i wiek   Więc tym biegiem, po życiu – w głąb marzenia Aż do rozpaczy, aż do złudy, do urojenia Cierpię, i kocham dalej I krzyczę do siebie: oszalej!   Pochylę się później nad brzegiem nicości Z tajemnicą stanę, popatrzę jak ludzie prości I duch mój niezbadane prawdy wybada Zanim śmierć sam sobie zada   Przez Ciebie milion tęcz we mgle Przez Ciebie złudną miłość śnię   Przez Ciebie Przez Ciebie Cierpię, gdy jestem w niebie
    • @violetta Pieścić jagniątko, jak mogę Ciebie,                     daj mi zakamarki, otworzę dla siebie.   Miłego poniedziałku Violu.
    • @viola arvensis A ja z całą wiosną,                              niech tylko dzieci podrosną?   Pozdrawiam Wiolu.
    • @Leszek Piotr Laskowski Rozumiem Twoją perspektywę i wiele jest racji w tym co piszesz i ogólnie popieram. Ale wydaje mi się, że to jest perspektywa osoby nie do końca będącej w stanie sobie wyobrazić czym jest depresja. Ulegasz pokusie wejścia w percepcję i psychikę drugiego człowieka nie znając sytuacji klinicznej. Chyba, że piszesz z perspektywy osoby, która przeżyła depresję - to proszę o wybaczenie, ale mam tu jakąś taką intuicję... Tak samo jak trudno jest, na przykład, osobie nie mającej inklinacji do uzależnienia zrozumieć, jak to jest dać się zniewolić substacji. Bo tak na ludzki rozum to jest nie do pojęcia. A jednak tak się dzieje. Tytuł dodatkowo daje wrażenie przekąsu. Myślę, że to nie jest właściwa droga, bo tak czy inaczej to rozumiejąc - nadal chodzi o ludzkie cierpienie.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...