Wieczerza ku czci Wolności

[Quidem.art]

Projekt Antymateria, 6

 

Dwunastu apostołów 

Wokół trzeszczącego stołu. 

Nudę odliczania mierzą 

Codzienną wieczerzą. 

 

Rusztowania pryczy,

Światło zimne, jak wzrok katów. 

W małym świecie poza światem

Głowa mówi, serce milczy. 

 

Poza horyzontem zdarzeń 

Płynie rzeka zwykłych ludzi.

Gdy tysięczny raz się zbudzisz,

Lato stanie się znów latem.

 

Teraz nauka przewijania,

Pamięć trzeszczy na dwóch drogach.

Łatwiej tutaj spotkać Boga, 

Niźli w środku Watykanu. 

 

Obok kmiotka siedzi bogacz,

Przy demonie stoi anioł. 

Każdy z nich zaś tęskni za nią, 

Zagubioną gdzieś za bramą. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[kwintesencja]

@Quidem.art według mnie niezwykle trafne porównanie, bardzo obrazowe, brawo

[Stary_Kredens]

Koniec utworu niejednoznaczny więc dający do myślenia , co prawda nie brak w wierszu utartych zwrotów jak np. horyzont zdarzeń i powtórzeń trzeszczy, może potrzebnych , choć czy przy pamięci? Lecz całość się podoba

Kredens pozdrawia 

[poezja.tanczy]

@Quidem.art

A za bramą, dwa przypadki

Jeden wolny, drugi wartki

 

To chyba najlepszy wiersz od Ciebie jaki czytałem

Rewelacja!

 

Pozdrawiam,

M.