Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

identyczne są nasze smutki

dostrzegam w lustrze

twoją słodko-kwaśną twarz

kilka płowych łez

 

pewnego wieczora napotkałam

jakąś duszę

była zbyt płochliwa

aby wytrzymać ten świat

 

nie znam języka mojego życia

nie znam słów

które mogłyby określić

przerażony samym sobą czas

 

wierzę w poranek

kiedy to z bezsenności budzą się

przypowieści

ogrom jutra przeraża

lecz jesteśmy gotowi zburzyć

ten mur

 

prześwietlone do cna myśli

naznaczone fantazje

jak daleko stąd do wolności

jak długo potrwa

zanim zrozumiem

tutejszy wszechświat

 

dlaczego samotność

bywa tak kurczowo nagminna

skoro czekamy

na właściwy pociąg

  • 1 miesiąc temu...
  • 8 miesięcy temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...