Emily Dickinson - Może nie odchodzą tak daleko (1399 Perhaps they do not go so far)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Może nie odchodzą tak daleko
Jak pośród nas się wierzy—
Może przychodzą bliżej, bo im brak
Swej cielesnej odzieży—

 

Może wiedzą dokładnie, jak krótko
Przyjdzie lękać się tu nam
Takim zrozumieniem poprzedzają 
I przewidują nas tam—
 

I Emily:

Perhaps they do not go so far
As we who stay, suppose—
Perhaps come closer, for the lapse
Of their corporeal clothes—

 

It may be know so certainly
How short we have to fear
That comprehension antedates
And estimates us there—

[Nata_Kruk]

Mam dwa tomiki Emily D. musiałabym po(do)czytać, jak fajnie radzisz sobie z tłumaczeniem.

A poza tym, bardzo ją lubię.

[violetta]

Może może :)

[Andrzej P. Zajączkowski]

@Nata_Kruk Jestem ciekaw twojej opinii. Emily potrafi zmieścić traktat filozoficzny w kilku - nader zwięzłych - strofach. To raczej trudny język. Jeśli dobrze zrozumiałem ten wiersz, Emily mówi tu, że dla zmarłych śmierć nie jest rozstaniem z nami, żyjącymi. W ich rozumieniu czasu, nie muszą na nas czekać, tylko wiedząc kiedy przyjdzie nasz kres - know so certainly how short we have to fear - przechodzą do momentu kiedy już do nich dołączyliśmy - antedate and estimate us there. Ale może chodzi o coś zupełnie innego...    

 

 

[poezja.tanczy]

@Andrzej P. Zajączkowski

Kto przewidzi, jakie troski

A może przemiana, to tylko pogłoski

 

Pięknie, 

Jak zawsze u Ciebie

 

Świetnie, że tłumaczysz

I pokazujesz nam efekty

 

Pozdrawiam,

M.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... moja opinia.. :) nie, nieee...  Zgadzam się z wytłuszczonym, Emily świetne łączyła słowa w wersach.

Wiersz rozumiem podobnie jak Ty i chyba o to w nim chodziło.