Sara Teasdale - Alchemia (Alchemy)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Wznoszę swe serce jak wiosna wszędzie
stokrotki wśród deszczem zroszonych pól;
Me serce pięknym naczyniem będzie
choć jest w nim tylko ból.

 

Bo kwiaty i liście nauczą mnie
One, co w barwy zmieniają błoto,
Jak smutku martwe wino zmienia się
W żywe złoto.

 

I Sara:

I lift my heart as spring lifts up
A yellow daisy to the rain;
My heart will be a lovely cup
Altho' it holds but pain.

 

For I shall learn from flower and leaf
That color every drop they hold,
To change the lifeless wine of grief
To living gold.
 

[poezja.tanczy]

@Andrzej P. Zajączkowski

Transmutacji Ci tu dostatek

Tylko gdzie płynie wybrany statek

 

Bardzo ciekawy wiersz

Pozdrawiam,

M.

[Andrzej P. Zajączkowski]

@poezja.tanczy Dziękuję, ta pani Teasdale pisała nieźle i dużo, a ja - wstyd przyznać - nawet o niej nie wiedziałem. Cóż, te luki w wykształceniu.