Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słotny dzień
zapłakany świat
smutek i tęsknota
niebo skrapia ziemię łzami deszczu
oczekując na spotkanie na dalekiej linii
horyzontu
jak dwoje kochanków
niebo i ziemia
schodzą się potajemnie
dzień w dzień
od niepamiętnych czasów

Opublikowano

No tutaj motyw jin i jang stanal mi przed oczyma jako zywo :D. Juz drugi raz w przeciagu kilku dni... :D
Z drugiej strony po co ten smutek jak oni i tak codziennei sie widza :D.
Gdybym ja codziennie w nocy byl z kobitka ktora kocham, to w dzien bym raczej nie plakal :D:D:D
A serio calkiem nastrojowy wiersz. Troszke moze te dwa wersiki gdyby byly nieco krotsze, albo by je jakos podzielic...
Ale nie chce mentorowac i buraczyc.
Pozdrawiam

Opublikowano

glup duszno mi :D Goraco... Pozadanie wypala moje wnetrze jak gliniany gadnek :D
Ale ja jestem niebo :D:D bo wedlug chinskich legend, kobieta byla ziemia ... mam racje ??
Zreszta niewazne, nie bedziemy tu sobie pogaduch robic, bo kometowac mozemy tylko wiersz. Odpowiesz mi inaczej :D
Sorka za rozmywanie watku dla Ciebie Olu, ale Dorma jest wyjatkowa :D
Conajmniej tak wyjatkowa jak .... brakuje mi dzis polotu :D
Pozdrawiam

Opublikowano

smutek i tęsknota
łzy deszczu
- troszę to pospolite, by zachwyciło...

wiersz mi przypomina bajkę o słońcu i księżycu :)

oczekując na spotkanie na dalekiej linii
horyzontu

tu wyczułem dziwne załamanie podczas czytania,
chociaż ten horyzont wydaje się przez to bardziej rozległy.

Pozdrawiam, Witam, i zachęcam do pisania dalej :)
Kai Fist

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...