Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nad Ranem

leo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

leo

leo

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

nie ma sensu w myślach o drugiej nad ranem,

ku pokusie niesamowitej, bo mojej

i nie ma prawdy w myślach o drugiej nad ranem,

bo wtedy tylko kłębią się głosy,

a odbicie nie przypomina siebie

 

nie poczuję się inaczej o trzeciej nad ranem,

po co to wszystko?

zapiski umarlaka

 

zmęczony o czwartej,

ujrzałem wreszcie siebie,

w domu bez osób,

spojrzałem ku sobie i nie było rozbitej twarzy,

a ja

 

we śnie o piątej nad ranem jest coś dziwnego, niespotykanego

jedyni w swoim rodzaju boją się dnia,

nieprawdaż?

 

herbato o szóstej,

dobranoc

Edytowane przez leo (wyświetl historię edycji)
7
  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Wyspy szczęśliwe

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Temat szczęścia zawsze mnie interesował i dobrze, że się zmierzyłaś z tematem, bo chyba każdy, nie tylko twórca, powinien to zrobić, nawet w stosunku do samego siebie. Może najwięcej dowiedziałem się od W. Tatarkiewicza, z jego książki "O szczęściu", chociaż tyle jest tam rodzajów szczęść, że można się pogubić:). O krainach szczęśliwości były legendy, Ty też przywołujesz swoją wizję, dla znużonych dusz, co sugeruje, że szczęście jest wypoczynkiem po trudach życia, zresztą piszesz w puencie, że szczęście jest mętne, rozumiem, nieokreślone, chociaż wskazujesz, że zachwyt może być ważnym elementem. Musze się zgodzić, że śmierć jest  konkretem, chociaż mocno wierzący zapewne widzą ją inaczej, niż ateiści. Temat rzeka, pokazany w ciekawy sposób. Na koniec, W. Tatarkiewicza, kiedy był już mocno wiekowy, pewna młoda dziennikarka spytała: panie profesorze, czym tak naprawdę jest szczęście, o którym pan tyle napisał. Profesor uśmiechnął się i odpowiedział: Nie wie pani? Alkohol i dziewczynki. Ciekawe, że w swojej książce o tym nie wspomniał:). Pozdrawiam serdecznie. 
    • MIROSŁAW C.
      Wyspy szczęśliwe

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Berenika97 ...odrobina zachwytu... Być może o to toczy się gra.
    • wiedźma
      Przyjaciel

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Rozmawiałam z wiatrem, słońcem, deszczem, gradem... Pytałam ich, czy widzieli dziś mojego tatę. Byłeś tam ? wróciłeś ? słyszałeś wołanie ?  Zostań, Tatku z nami,  Bardzo Cię kochamy!   Nie odchodź jeszcze, walcz i obudź się, proszę... Życie bez Ciebie nie uda się, proszę... To Ty byłeś spoiwem, który wszystko spina... Bez Ciebie nie widzę sensu istnienia . Byłeś dla mnie tarczą i nauczycielem ,  Byłeś dla mnie zawsze najlepszym przyjacielem ...   I choć muszę żyć, wszystko we mnie codziennie umiera, Stoję nad zimnym grobem i czytam tabliczkę z Twoim imieniem ...
    • MIROSŁAW C.
      ***

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @huzarc Liryczny tunel czasoprzestrzenny.   Dziękuję, pozdrawiam. 
    • MIROSŁAW C.
      wilczy gdziebieśnik

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Nata_Kruk Poszperać  :) na pewno jest w czym.  Co do jakości,  autor nie daje gwarancji.    Dziękuję, pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...