Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wróci harmonia i wróci powaga!

 

 

 

 

 

 

 

Wcale nie zachwycają mnie widoki,

Które dziś oglądam.

Czuję, że razem z nimi idą mroki.

Smutno w dal spoglądam.

 

 

 

Gdzie wasza dawna łagodność i skromność?

Gdzie nasza dawna zniknęła odwaga?

Nas naszła wcześniej nieznana bezbronność.

Zmieniliśmy się i przeszła powaga!

 

 

 

Wcale nie śmieję się, świat oglądając,

Który wciąż się wali.

Możemy jednak dalej żyć, nie znając

– Zgliszczy tych, gdzieś w dali.

 

 

 

Gdzie wasza dawna łagodność i skromność?

Gdzie nasza dawna zniknęła odwaga?

Nas naszła wcześniej nieznana bezbronność.

Zmieniliśmy się i przeszła powaga!

 

 

 

Gdzie nasza odwaga? Gdzie wasza skromność?

Wam teraz bronić nas! Nam jest bezbronność!

Gdzie są rycerze, co honor cenili?

Dawno ostatnie kroki tu zrobili!

 

 

 

Nie musim wcale burzyć tego świata,

Lecz wrócić na drogi;

Drogi przez przeminione dawno lata,

Gdzie świat nie był srogi.

 

 

 

Gdzie wasza dawna łagodność i skromność?

Gdzie nasza dawna zniknęła odwaga?

Nas naszła wcześniej nieznana bezbronność.

Zmieniliśmy się i przeszła powaga!

 

 

 

Wróć, wasza dawna łagodność i skromność!

Wróć, nasza dawna, rycerska odwaga!

Odejdź, nieznana wcześniej nam bezbronność;

Wróci harmonia i wróci powaga!

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!  Trafnie to ujęłaś. Zderzenie się z prawdą o przemijaniu jest bolesne, ale absolutnie konieczne, żeby dać sobie szansę na prawdziwą miłość - nie tylko z drugim człowiekiem, ale też z samym sobą. Serdecznie pozdrawiam!
    • @Christine   Bardzo dziękuję!  Czasami rozstanie może być nowy początkiem. :)  Dziękuję za tak miłe słowa.  Serdecznie pozdrawiam. :)   
    • @Christine   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)    Ja również tak robię, nie będę czarować, Wolę przymknąć oko, niż kogoś strofować! Bo własnych słabości mam przecież bez liku, Więc wyrozumiałość mam w stałym nawyku.   :)))    @Sylwester_Lasota   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)  
    • @andrew   Bardzo dziękuję!  "To przecież tylko zwykła róża" - mógłby powiedzieć Twój podmiot liryczny, patrząc pod mój klosz. Dziękuję za ten wiersz! Świetnie ująłeś w nim ten rozdźwięk między lekkim, powierzchownym spojrzeniem a tym głębokim, pełnym niewypowiedzianych myśli. Serdecznie pozdrawiam. :)  @karenka Bardzo dziękuję!  Dziękuję za ten piękny komentarz i pozostawienie śladu pod wierszem. Złudzenie, że czyjś zachwyt wystarczy, by zbudować miłość, to bolesna pułapka, z której bohaterka wiersza zdaje sobie sprawę. Odwzajemniam ciepłe pozdrowienia! :)  @LessLove   Bardzo dziękuję!    Piękne słowa! Twój komentarz to dowód na to, że Lis z "Małego Księcia" miał rację - dobrze widzi się tylko sercem. Bardzo miło czytać taki komentarz od kogoś, kto przekonał się o tym na własnej skórze. Dziękuję za ten krzepiący ślad pod wierszem.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Christine   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że zróciłaś uwagę na puentę - miała trochę przełamać sutek szarości.  Serdecznie pozdrawiam.:) @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Czasami tak bywa - niezbadany jest nasz umysł. Mnie nastroiły tak dnie nieustannych opadów deszczu.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Bożena Tatara - Paszko   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...