Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Rozważania

Czy każda mądrość jest cnotą?

Ile dróg trzeba przejść, by na rozdrożu się znaleźć
w chwili uderzyć sens

Proste
krótkie przesłania skrywane w marzeniach są

Czy świat ukryty w książkach – nieodgadniony wciąż

W głowie tworzyć obrazy
stosami układać je

Jak Caravaggio świadomie
                               brutalnie podkreślać czas
Marząc, że życie trwa.

Czy tak jak ongiś Słowacki
                               w wierze odnaleźć sens

A kiedy wiary zabraknie – ku Prawdzie skierować się

Herberta przesłania próbować zrozumieć
choćby przeszkadzał ton
IDŹ!
NIE PRZEBACZAJ!


POWTARZAJ!
Prawdy ukrytą moc

Boleści szkło wyjmuj z oka
Zawsze jest wojny czas.
Życie też można odnaleźć w pożogach
Poeta tu rację miał

Ocalić przeszłość wielkich
Szukać swojego cienia wśród nich
Być jak kamień przydrożny
Choć nie zatrzyma się nikt.

 

Opublikowano

@Bożena De-Tre

   Zapytałem, ponieważ nie korzystam z tego rodzaju skrótów

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. "Dziwności", powiadasz? Tak naprawdę określamy ją przez tak zwany - i przysłowiowy - pryzmat wlasnej świadomości. Im ta  druga jest wyższa, tym mniej spraw i rzeczy wydaje się dziwnymi. Albo, innymi słowy, tym więcej rozumiemy. 

   Dzięki za "pozdrowienia z plusem" .

   Serdeczne pozdrowienia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Link do piosenki:         To samotność – los poety Wolność ponad wszystko! Choć nie udało się, nie wyszło Bywa i tak – niestety!   Tobie uśmiech i radość Dzień i słońce na niebie Dla mnie brak uśmiechu, Ciebie Na przekór – jak na złość   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się własną samotnością   Naprzód w nałóg sam wyruszam Za serce strapione chwytam I swoje myśli cicho pytam Jakie prądy w nim poruszam?   A w tym sercu przestrzenie Wiry jakieś straszliwe, dzikie Potoki żalu, żądze dzicze I gór wielkich natchnienie   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się własną samotnością   Więc wiersz, który nie zginie? Szary – w smutku popełniony W żalu – jednak rozświetlony W samotności jak w winie   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się własną samotnością   Więc upijam się – nie, nie winem A tym, co Tobie jestem winien Upijam się dotykiem i miłością Upijam się Twoją samotnością    
    • Z dawnych rozmów zostają czasem takie rzeczy - trochę żart, trochę cień, trochę czyjeś imię.   alicja jest smutna od dawna to cukier „kaloszkom” zaszkodził? czy z ptysia, czy z ptasia mam piórko, kapelusz potrafię wymodzić   sombrero, frigijka, panama - dokładam zmyślątko obłocze, tytułom na głowy zakładam cylinder, koronę lub toczek   alicja jest smutna dlatego, że słodziej się chciała wysłowić dla ciebie bym „boski” wybrała, pocukrzę - wyłącznie laurowy    
    • Bardzo wiele ciekawych wypowiedzi pod Twoim wierszem.    I tak i nie, możnaby rzec, to tak, jak wiele jest ludzkich twarzy.  Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • Cytrynka i goździk młodzieży! Już nie blond, lecz płowe, otulają głowę! Cytrynka od rozstań. W mig antyseptyczny. Odwagi na jednym chybotliwym włosie, gdyby brat bliźniaczek urodził się żywy, przyjaciel od dziecka w kapliczce na drzewie... Jak dobrze, że nigdy nikt go nie wybierał. Dziś ten mój i ten mój. Ideał. I żywy.        
    • Słowik szary z okolic Mławy niepochlebnie mówi o rdzawym, ten bliski krewny, rudy i wredny, kradnie mi trele, łasy sławy.   Powróciła świstunka z Afryki, złorzeczy, że w parku są dziki, opuściłam lasy przez „dzikie” hałasy, tu od świtu też rycie i kwiki. .
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...