Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Krótka Rymowanka O’ego

Hej nieznośny Kolego!

Opamiętaj swoje ego!

Od spojrzenia twego,

dookoła krytycznego,

do podejścia swego,

wobec świata cynicznego.

Za plecami szydzącego,

z charakteru przeciwnego,

choćby trochę odmiennego.

Przecież tak wiele ego,

może być Pozytywnego!

Prawdziwego-Ego,

Bezinteresownego,

Serdecznego i Szczerego,

Z Serca Podyktowanego,

ni to Prostego,

ni skomplikowanego.

Naturalnego i Pięknego!

Tęczą Przyozdobionego

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

♫Israel "IZ" Kamakawiwo'ole

 

2 plus 1

 

 

 

 

 

Edytowane przez RafałStudziński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pacz, za krótko, a ja mógłbym spokojnie kartkę A4 egoistycznie zapełnić, a na końcu znieść eggo ;)

 

Proponuję czytać tytuły bo w nich czasami można znaleźć odpowiedź na użytą później formę treści.

W tytule mowa o rymowance, czego się spodziewałeś od Rymowanki? Zachwycających przenośni, które w subtelnych rymach nie dadzą Ci spokoju przez  godzinę lub dwa, a może nawt trzy. Arcydzieła które w przekazie wwierca Ci się w samą Twoją esencję Istnienia i postrzegania Świata?

Nie.

To rymowanka więc tutaj tego nie znajdziesz (jak zresztą w całej mojej twórczości), ale mógłbyś chociażby pochwalić bardzo ładną tęczę w ciekawych kolorach, bo żem spędził trochę czasu nad tą ową tęczą ;P

 

Żadnej urazy nie odczuwam, może trochę żalu, że proste, dziecinne rymowanki są uważane za coś gorszego i gorszącego artystyczne oraz to, że godzą w poczucie smaku i wyczucia :*(

 

Pozdrawiam Cię Tęczowo!

 

 

 

@Corleone 11 Dziękuję Corleone, jak przeglądam sobie orga to czasami nie chce mi się czytać komentarzy, często jest tam po prostu plytka i głupa kłótnia, no ale to, że artyści się kłóco jest już wiadomym od czasów conajmniej Greckich, a pewnie od samego Początku ;)

 

 

@Corleone 11

Ja lubić grama jak sztywno z wypiento piersio nie wywyższa się ta grama to cało gramatologyjo, bo przekaza można mieć bez grama poprawna, to i  grama poprawnyja nie koniecznie musi być, ot co :D

 

Pozdrawiam Cię Serdecznie i Tęczowo, a co za tym idzie Słonecznie!

 

 

Edytowane przez RafałStudziński (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...