Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pokemony.

 

Woda - życia ma smak.

Mówię - Ty śmiejesz się.

Kocham Twoje pytania.

Dobrze nam z nimi jest.

 

Śmiesznie mówisz - SMAK ma.

Woda jest przecież do picia.

Patrz - bidon w ręku mam.

Dziubek służy do picia.

 

Idziemy przez życie razem,

horyzont oddala się.

Miejsca znaczymy po drodze

bawiąc i śmiejąc się.

 

Nie wiem kto Nauczyciel,

mistrza nie mamy w tej grze,

drogowskazy złamane -

- świat twardy wymiar ma.

 

Wiersze mi opowiadaj –

- mówisz i  śmiejesz się.

Ty Elfy widziałaś? – pytasz.

Tak, przyjaźnię się z nimi.

Pokemony też mają?

Kolorowy ich świat?

 

Chodzą z telefonami po plażach?

W piasku szukają się?

Może taki telefon Zosi kupimy?

Ona tak bardzo chce.

 

Pytań rodzi się wiele.

Bawimy się światem tym.

Może są Pokemony?

Za drzewem schowały się.

Dwa światy poznajemy.

Dobrze czy źle???

Opublikowano

@Bożena De-Tre

Pięknie, kochać codzienność, pytać, odpowiadać, nie mijać się obojętnie, zbywać. 

... 

szczęście miłość w codzienności
czy to możliwe czy to łatwe

NIE RANIĆ
SIĘ WZAJEMNIE SŁOWEM

patrzeć z radością na nowy
dzień z bliską osobą
widzieć w niej wschód słońca
i księżycowy wieczór

... 

Pozdrawiam serdecznie, 

Miłego dnia 

Opublikowano

@Bożena De-Tre

   Ta podstrona naszego portalu jest przestrzenią w sam raz na urzeczywistnianie zachęty: "(...) Wiersze mi opowiadaj (...)"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

   Ale i to prawda, że "(...) Miejsca znaczymy po drodze (...)" sobą, jednocześnie unosząc część ich w naszych osobistych pamięciach. 

   Serdeczne pozdrowienia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny To co płynie nas napędza. O tym myślę po lekturze.
    • @leszek piotr laskowski Czasem szklany sufit, czasem pustka czterech ścian.
    • Zmierzyłem bezkres oceanu  Ja tułacz, ja wygnaniec  Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu    Całuję ziemię ojczystą,  Choć ją przeklnąłem, rzekomo nieczystą….   Ja tułacz, ja wygnaniec wieczny  Moja przystań z tego samego prochu  Ulotna jak to ciało Więc, czy gdyby w proch wreszcie się przemieniło…. Czy ten tułacz, ten wygnaniec Zamknął na raz spokojnie w szkatułce czystego Eteru!   Gdyby tylko tak się stało….  Ale inną mi dało fatum Mojrę Czy też długa jej nić?  Czy krótka zatem? Nie odgadnę tego zawczasu, drżę jeszcze przed grobem!  Bogowie!    Głupi tułacz i wygnaniec,  Więc padnę na kolana wam!  Splotłem dawno białe ręce   Zmierzyłem bezkres oceanu  Ja tułacz, ja wygnaniec  Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu   Błagałem o pomyślną nić dla tej prządki  By mi plotła same cuda,  I wtedy gdy się niebo z chmurami ciemne rozszalało  Bure, mocną łzą o szybę uderzało    Ja tułacz, ja wygnaniec  Wieczny nieprzyjaciel nietrwałego Edenu    Tedy czułem twą opatrzność!  I wiedziałem, i wiedziało moje głupie serce!    Gdy się niebo rozszalało… złapałem was za ręce, Bogowie  A w te wiosnę ptaki latały nisko, samoloty latały nisko, nuciłem tę samą tkliwą piosnkę    O, Bogowie!  Rąk wam jeszcze nie składam do grobu,  Ani nóg, ani serca nie dam wam jeszcze w aloesowy liść!   Tylko nucę, nucę i nucę  Patrzę na niebo szukam - znak  Jeżeli powiesz, że tak…  To tak!    Ja wieczny tułacz Wieczny wygnaniec    Nie puściłem waszych rąk W głowie mam tą samą piosnkę Z dokładnością szła ona tak…   Zmierzyłem bezkres oceanu  Ja tułacz, ja wygnaniec  Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu   
    • @Migrena   Ukazujesz miłość jako potężny, kosmiczny i biologiczny żywioł. Balansujesz między czułą intymnością a obezwładniającą, spalającą obsesją, w której pragnienie drugiego człowieka staje się warunkiem przetrwania. To anatomia głodu, która daje życie, ale jednocześnie trawi je od środka.  Mocny i wspaniały tekst. Pozdrawiam. 
    • @A.Between Obraz świata wyśnionego, nie ma go, ale czujemy, że taki mógłby być.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...