Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Konfrontacja z Bogiem

 

Współczesny Człowiek się słania,

zadaje sobie pytania.

Raz jeszcze uwierzyć próbuje –

- uwierzyć w siebie …,Boga…, życia sens.

 

Zmęczony Człowiek się słania,

zadaje trudne pytania

i Boga pyta z przekąsem:

Gdzie byłeś Ty dobry Boże,

gdy siebie odnaleźć nie mogłem?!!

Zbyt twarde było me łoże..

 

To Ty stworzyłeś mnie trzciną.

To po co myślę - to było?

Bym chwiał się samotnie w życiu…,

Dryfował…, błądził i szukał!

Myślisz, że to jest tak miło?

 

Stworzyłeś wszystkich i wszystko.

Każdy zna miejsce swoje.

Pełna jest Ziemia życia…,

tylko ja Boże się boję!

Moje codzienne przypływy

każą mi szukać Ciebie…,

moje odpływy mówią: po co?

Niech sobie siedzi w Niebie!

 

Powierzam Ci grzechy moje.

Z bólu uwolnić się chcę.

Zrozum, że taki jestem!

Wybacz i przytul mnie…

Nie bądź tak niedostępny,

Wielki i tajemniczy.

Nie chcę być sługą Twoim,

choć wiernie służyłem Ci.

 

Milczałem, gdy wzrok karcący widziałem…

Kazałeś prosić - prosiłem…

Wskazałeś palcem - zostałem…

Szukałem! Zmęczyłem się!

 

Ile powrotów i rozstań?

Odpocząć pora już.

Usiądźmy jeszcze przez chwilę

I zmieńmy życiowy plan.

Ty milcz…, ja będę mówić...

albo zostanę sam…

Siłę już dzisiaj mam.

 

 

Mieć cały Świat na Głowie -

- to taka ludzka gra.

Ty szykujesz odpowiedź,

a Ja pytania znam.

Grajmy nie mając króla!

To dzisiaj jest mój plan…

Gońcem nie chcę być Twoim…

Swe prawa ziemskie znam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...