Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Minęliśmy się z happy endem

Tommy Angelo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Tommy Angelo

Tommy Angelo

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Mineliśmy się z happy endem

 

Moje usta milczą 

Pustą, bezdźwięczną ciszą

Ale serce krzyczy w niebogłosy

Gdy nikt nie słyszy 

 

Widzę twoją krzywdę, widzę ją

Tę straconą szansę, która odeszła

I zabrała cząstkę mnie przy okazji

 

Pożegnaliśmy się

Nie machając sobie na drogę

Błądząc wzrokiem z dala od oczu

 

Obrazy zachowane w pamięci

Wymazały się bezpowrotnie 

Zabijając nasze istnienie 

 

Pożegnaliśmy się bez słowa 

Porzucajac siebie nawzajem 

Gdy miasto zasnęło a światła zbladły  

 

Czuje, że wypełniliśmy się smutkiem

I tęsknotą, która nie pozwala nam zapomnieć 

Jesteśmy nieznajomymi ze wspomnieniami

 

Martwymi dla siebie 

Zabiliśmy się nawzajem

By zacząć przestać kochać w końcu 

 

Jesteśmy niewidoczni

Owinięci w cudzą skórę

Ukrywamy się przed sobą 

 

Mamy milion masek 

I milion powodów by się zabić 

Ale nie mamy łatwego życia za to

 

Pożegnalaś mnie

Jakbysmy się nie znali 

Zastygając w moich objęciach bezwładnie 

 

Nie powiedziawszy mi nawet dzień dobry

Edytowane przez Tommy Angelo (wyświetl historię edycji)
5

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      Ja, to nie AI - czyli mój najnowszy wiersz na YT

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota Fajny efekt. Bardzo sprawnie posługujesz się "tym narzędziem". Pozdrawiam
    • Benjamin Artur
      W pisarskich meandrach

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Czy panna chcąca się odchudzić nie mogłaby po prostu poddać się streszczeniu? O korekcie nie wspomnę — ta jest modna w ostatnich czasach.   Zamiast odreagować stres, można by go zredagować, przeredagować, a już na pewno zdegradować. By nie był już tak ważny. By nie wypełniał nas od A do Z.   A życie mogłoby przecież nadal płynąć jak w melodramacie — w onirycznym duecie z prozą, w lekkim historycznym klimacie.   Jeżeli chodzi o te wszystkie spółgłoski i samogłoski, od razu mówię — to tylko plotki.   Na końcu pauza, bo po niej coś będzie. Może wielokropek. Nie wiem, jeszcze się nie zdecydowałem.   Pauza trwała nieco dłużej. A jednak wpadła mi w oko pewna kropka. Więc haha… kto wie, co może się z tego jeszcze wy-re-da-gować.   Teraz mogę wam wszystkim oznajmić, że nasz mały zaimek już niedługo się pojawi. Jak będzie miał na imię? Tego zdradzić nie mogę — pozostawię niedosyt na drugą połowę.
    • Berenika97
      pod wiatr

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Marek.zak1 Bardzo dziękuję!    Dziękuję za ten komentarz. To, co piszesz o chłopcach, o tej samotności w rywalizacji, o braku osłony - jest właśnie tym, o czym myślałam pisząc strefę o zdejmowaniu ciężaru. Te trzynastolatki, ten chłopiec z nożem- to są dzieci, którym nikt nie zdjął ciężaru w porę. Nigdy nie rozumiałam, dlaczego chłopiec, mężczyzna nie powinien płakać, jakby to nie był normalny człowiek, który czasami powinien tak zareagować dla własnego zdrowia. A ponieważ "ktoś" tak wymyślił, więc tłamsi w sobie narastające emocje, które albo wybuchają agresją, albo popada w depresję. Z drugiej strony - dlaczego dziewczynki mają się bawić lalkami. Nie lubiłam lalek, ale nikt mnie nie pytał o zdanie do czasu, dopóki mocno nie zaprotestowałam.  Serdecznie pozdrawiam.    @LessLove   Bardzo dziękuję!    "Bajka życia się nie wyczerpuje" - zapisuję to sobie. Masz rację, że ta odrobina psocenia i zadziwienia to nie słabość, tylko właśnie to, co trzyma nas po ludzkiej stronie. Dziękuję za tę mądrą  refleksję.   Serdecznie pozdrawiam. :)      @[email protected]   Bardzo dziękuję!   Może to dobry pomysł. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)   Gdy pęta oczekiwań pękły z głośnym trzaskiem, Ich własny, wspólny świat lśni wolności blaskiem. Splatają swe drogi w potrójnym płomieniu, Wierni już tylko własnemu pragnieniu.       @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!  Cieszę się na Twoje miłe słowa.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)) 
    • LessLove
      BYŁBYM JA POETA

      Przez LessLove · Opublikowano

      Byłbym ja poeta, ale głowa nie ta. Tyle jestem warty, co wczorajsze żarty   Nie pójdę w salony Co tam komu po mnie Jestem taki skromny… i napomnień pomny   (ref.) Bo ci, co w ekstazie piękne frazy prawią, dziatkom ani żonie domu nie postawią.   A na mieście mówią że mój talent uwiądł że go, nie na żarty, zgryzły myszy w czwartek   Że, jak pomylon-ny, mąż tej samej żon-ny Że nie modny wcal-le choćbym i miał  tal-lent   Może… złamię pióro, już nie pójdę „górą”. Porozmyślam z rana jak… schwytać bociana   (ref. j/w)   I Próżno nad sylaby swoje życie trawią.   / Konwencja modern trap zaskoczyła mnie efektem. Was też pewnie zaskoczy :-)/    
    • Berenika97
      Na rampie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mitylene   Nie widziałam tego filmu, ale masz rację - też nie wyobrażam tego sobie, że miałabym iść tak z własnym , nieświadomym tego okrucieństwa dzieckiem, na pewną śmierć, a przedtem rozłąkę. Napisałaś bardzo wzruszający i potrzebny wiersz.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...