Łzawy jazz

[Maja Siciarek]

 

W ciszy sobie pstrykam

Została mi tylko muzyka

Wolny i smutny jazz

Lecą hektolitry łez

 

Jazz i depresyjny wiersz

Ty już dobrze wiesz, że

Te smęty zostały po Tobie

Nadal jesteś w mojej głowie

 

Ładnie Ci śpiewałam brzydkie słowa

Myśląc, że jestem, lecz nie byłam zdrowa

Wiem, byłam niestabilna emocjonalnie

Ale kochałeś mnie tak idealnie

 

A teraz w głowie mam czarno jak na pogrzebie wdowa

Lecz szafa ma wciąż kolorowa

Ubieram się w błękit, zieleń i róż

Marząc o bukiecie z goździków i róż

 

Że przyniesiesz je niespodziewanie sam

I powiesz „Najmocniej Cię

przepraszam …”

„Przepraszam Cię za wszystko co złe

Ci wyrządziłem.

I że tak bardzo Cię skrzywdziłem.”

 

Mogę sobie jedynie marzyć

W sierpniowym słońcu łzy smażyć

Aż mi spłynie cała maskara

I skóra z młodej stanie się stara

Pojawia się piegi, potem zmarszczki

Dotkną Twarzy naczelnej naiwniaczki

Miłość to nadzieja

Głupia tak jak ja

 

[Rafael Marius]

@Maja Siciarek

Miłość nie jedno ma imię.

[iwonaroma]

Minie co przykre, ale faktycznie, trzeba przepłakać...

[Nie_wiem]

@Maja Siciarek jazz to piękne tło, i do smutku, i do radości

 

złamane serce trzeba odchorować licząc na to, że się zrośnie

 

serdecznie pozdrawiam :)