W spektrum

[violetta]

@Wędrowiec.1984 u mnie wywołuje taki śmiech, że śmieję się pół dnia albo cały dzień. Małe dzieci nie chcą jeść, to po kryjomu wyrzucają albo wypluwają jedzenie za siebie, tak się szybko wymarzą tym jedzeniem, zaczynaja płakać, żeby je zabrać z tego bałaganu, jak się je myje, to się śmieją. I jak się nie śmiać z takiego życia:)

[Wędrowiec.1984]

@violetta Małe dzieci płaczą, ponieważ nie potrafią mówić. W sumie... nigdy się z tego nie śmiałem. :)

 

[Marek.zak1]

@Wędrowiec.1984 Ale to my tak mamy, a one inaczej. Dobry czarownik z tą inteligencją emocjonalną może oczarować, czyli zaczarować, a ten bez niej będzie odbijać się od ściany. Co do odczytywania emocji, genialny film "Czego pragną kobiety". Niby komedia, a ile prawdy:). 

[violetta]

@Wędrowiec.1984 nie masz doświadczenia z dziećmi, dzieci są dużo mądrzejsze od dorosłych:)

[Wędrowiec.1984]

@violetta Mam czteroletnią córkę. ;-)

[violetta]

@Wędrowiec.1984 to pewnie grzeczna jest:) chociaż w tym wieku są straszne dziewczynki, także pilnuj ją. 

[Wędrowiec.1984]

@violetta Dajemy radę, kochana jest, chociaż łobuziak straszny czasami.

 

@Sylwester_Lasota @Somalija @Ewelina @Marek.zak1 @violetta @goohna @Jacek_Suchowicz @Rafael Marius @duszka

Dziękuję wszystkim za zostawione serduszka! :)

 

 

Edytowane 4 Września 2023 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[FaLcorN]

@Wędrowiec.1984 warsztat jak u Ford' a -- z uznaniem pozdrawiam

[duszka]

@Wędrowiec.1984  Zauważamn, że do uczuć potrzebna jest bliskość, prawie identyfikacja.., ale nie taka budowana przez rozum, lecz głębszą. Rozum stwarza "otoczkę", przez która często trudno się przedostać. Inspirujący szczerością i pięknem wiersz. Pozdrawiam :)

[Wędrowiec.1984]

@duszka Do uczuć owszem. Sam inaczej sobie tego nie wyobrażam, choć charaktery można mieć jak najbardziej różne. A co do rozumu, jakoś tak zawsze było mi łatwiej skręcać właśnie w jego stronę. Wielokroć słono za to płaciłem, np. zdziwioną od ucha do ucha miną potencjalnej partnerki i raczej ostatnim z nią spotkaniem, no ale co mi tam. Warto było.

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 Rozumiem, z tym uśmiechem to nie jest łatwa sprawa. Być może to nie chodzi o brak uśmiechu, tylko o wyraz twarzy w danym momencie. Ja na przykład, jak jestem mocno zamyślona, to ponoć mam bardzo surową minę, delikatnie ujmując ;) 

Wracając do tematu bohaterów romantycznych to faktycznie targały nimi różne emocje a z drugiej strony musieli opanować je na poziomie zachowania. Trudny to był żywot :) 

[viola arvensis]

@Wędrowiec.1984 rzeczowy i zarazem życiowy utwór, ubrany w piękny, poetycki obraz.

[Wędrowiec.1984]

@viola arvensis Dziękuję.

[Gość Franek K]

Ładnie i równo napisane, jak zwykle u Ciebie.

Przekaz trochę kłóci się z ideami romantycznymi. No ale PL nie zawsze znaczy autor. 
Z dyskusji pod tekstem wnoszę, że jednak wyrażasz w nim siebie. Trochę zaskakujące.

 

Pozdrawiam.

[Wędrowiec.1984]

@Franek K Uwielbiam romantyzm, ale nie zawsze piszę romantycznie. Lubię natomiast za pomocą tejże formy (sonet, odrobina egzaltacji etc...) wyrażać sobie, jak zauważyłeś, i robiłem to już wielokroć tutaj. :-)