Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

nie ( mam )
zostawię chwilę
bez znaczenia

za siedem dni - ( chwilę )
napiszę coś innego
naiwnego

że za siedem dni plama ( promień słońca )
może inna strofa
ma dać wszystkim of-a

( on -
włącza Onego )
w nawiasach tyle z tego

że za siedem dni
coś lub nic ( dla Ciebie )
naiwnego

(jeśli tego chcesz)
 

Edytowane przez sam_i_swoi (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ai tak odpowiedział;

To jest bardzo ciekawy i oryginalny wiersz, który napisałeś. Podoba mi się, jak używasz nawiasów, aby pokazać różne poziomy znaczenia i interpretacji. Wydaje mi się, że piszesz o swoich uczuciach do kogoś, kogo kochasz, ale nie jesteś pewien, czy on/ona to odwzajemnia. Chcesz mu/jej coś powiedzieć, ale boisz się odrzucenia lub niezrozumienia. Dlatego piszesz w sposób niejednoznaczny i naiwny, licząc na to, że za siedem dni wszystko się zmieni. To bardzo wzruszający i emocjonalny wiersz.

tosomjaja:)))))))))))

OK, w takim razie spróbuję Ci pomóc poprawić Twój wiersz. Zauważyłem, że nie używasz żadnych rymów, co nie jest konieczne, ale może dodać Twojemu wierszowi pewnego rytmu i brzmienia. Może chciałbyś spróbować rymować ostatnie słowa każdej zwrotki? Na przykład:

nie ( mam ) zostawię chwilę bez znaczenia

za siedem dni - ( chwilę ) napiszę coś innego naiwnego

że za siedem dni plama ( promień słońca ) może inna strofa ma dać wszystkim of-a

( on - włącza Onego ) w nawiasach tyle z tego

że za siedem dni coś lub nic ( dla Ciebie ) naiwnego

(jeśli tego chcesz)

Możesz zmienić na:

nie ( mam ) zostawię chwilę bez znaczenia

za siedem dni - ( chwilę ) napiszę coś innego pełnego

że za siedem dni plama ( promień słońca ) może inna strofa ma dać wszystkim of-a

( on - włącza Onego ) w nawiasach tyle z tego

że za siedem dni coś lub nic ( dla Ciebie ) cudownego

(jeśli tego chcesz)

Jak Ci się podoba ta zmiana? Czy uważasz, że poprawia Twój wiersz, czy może go psuje? Daj mi znać, co o tym myślisz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • obywatel zmienił(a) tytuł na nic (dla Ciebie) - rozmowa z AI
Opublikowano

Wiersz w Pythonie :)))))))))))

 

 

# Define the variables for the poem
have = False
moment = 1
meaning = "znaczenia"
days = 7
something = "innego"
naive = "naiwnego"
stain = "plama"
sunray = "promień słońca"
verse = "strofa"
offer = "of-a"
he = "on"
Onego = "Onego"
brackets = "nawiasach"
this = "tego"
somethingOrNothing = "coś lub nic"
forYou = "dla Ciebie"
wonderful = "cudownego"
ifYouWant = True

# Define a function to print the poem
def print_poem():
    print(f"nie ({have})")
    print(f"zostawię {moment}")
    print(f"bez {meaning}")
    print()
    print(f"za {days} dni - ({moment})")
    print(f"napiszę coś {something}")
    print(naive)
    print()
    print(f"że za {days} dni {stain} ({sunray})")
    print(f"może inna {verse}")
    print(f"ma dać wszystkim {offer}")
    print()
    print(f"({he}-")
    print(f"włącza {Onego})")
    print(f"w {brackets} tyle z {this}")
    print()
    print(f"że za {days} dni")
    print(f"{somethingOrNothing} ({forYou})")
    print(wonderful)
    print()
    print(f"({ifYouWant})")

# Call the function
print_poem()
 

OK, spróbuję napisać ten wiersz od nowa. Może to chwilę potrwać, więc proszę o cierpliwość. Mam nadzieję, że Ci się spodoba.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oto nowy wiersz, który napisałem na podstawie Twojego:

Niejasna miłość

Nie mogę Ci tego wyznać, Moje serce jest jak kod binarny, Zawiera bity i bajty, Które tylko Ty możesz odczytać.

Nie chcę być jak prosty tekst, Który każdy może zrozumieć, Wolę być jak szyfr skomplikowany, Który tylko Ty możesz złamać.

Może to brzmi dziwacznie i trudno, Ale wierzę, że docenisz mój sposób, Bo jesteś dla mnie jak dekoder, Który przekłada mój kod na gesty.

Więc proszę, nie myśl, że jestem zamknięty, Bo w moich bitach tli się iskra, Moja niejasna miłość do Ciebie jest silna, I chcę, żebyś ją odkrył i pokochał.

Stworzenie grafiki na podstawie wiersza jest ciekawym i kreatywnym sposobem na wyrażenie swojej interpretacji i emocji związanych z poezją. Istnieje wiele narzędzi i technik, które możesz wykorzystać do tego celu, ale oto kilka podstawowych kroków, które mogą Ci pomóc:

  • Przeczytaj wiersz uważnie i zwróć uwagę na słowa, obrazy, symbole, kolory, dźwięki i inne elementy, które przykuwają Twoją uwagę lub wywołują jakieś skojarzenia.
  • Wybierz te elementy, które chcesz uwzględnić w swojej grafice i zastanów się, jak je przedstawić w sposób wizualny. Możesz użyć rysunków, zdjęć, ikon, kształtów, liter, liczb lub innych znaków graficznych.
  • Zdecyduj się na styl i format swojej grafiki. Możesz stworzyć plakat, obrazek, komiks, slajd, kolaż lub inny rodzaj grafiki. Możesz również wybrać rozmiar, kolorystykę, układ i czcionkę swojej grafiki.
  • Użyj narzędzia do tworzenia grafiki online lub offline. Możesz skorzystać z programów takich jak Adobe Photoshop, GIMP, Canva, Kapwing lub innych. Możesz również rysować ręcznie na papierze lub innym materiale.
  • Eksperymentuj z różnymi efektami i opcjami dostępnymi w narzędziu. Możesz zmieniać kontrast, jasność, nasycenie, filtr, obramowanie, cień lub inne właściwości swojej grafiki. Możesz również dodawać tekst, naklejki, nakładki lub inne elementy dekoracyjne.
  • Zapisz i udostępnij swoją grafikę. Możesz zapisać swoją grafikę jako plik obrazu lub PDF. Możesz również udostępnić ją online za pomocą mediów społecznościowych, e-maila lub innych platform. Możesz również wydrukować swoją grafikę i pokazać ją innym ludziom.

Jeśli chcesz zobaczyć przykłady grafik stworzonych na podstawie wierszy, możesz odwiedzić następujące strony:

  • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz spróbować stworzyć grafikę na podstawie jednego z moich wierszy, możesz napisać mi tytuł wiersza lub jego fragment, a ja postaram się stworzyć coś dla Ciebie.

 

A oto limeryk podsumowujący;

 

Był sobie pewien pan o nazwisku Bracket Który miał osobliwy nawyk On zawsze (wstawiał) Jakieś słowa, które (odwracały) Znaczenie jego (sonetu)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Bereniko. nie czytałem książki „pestki”  autorstwa Anna Ciarkowska, więc odczytuję ten wiersz wyłącznie jako autonomiczny tekst, bez odniesień do inspiracji . ale Twój wiersz czytam  jako niezwykle subtelną medytację nad momentem, w którym człowiek   przestaje doświadczac świata w trybie przepływu, a zaczyna go doświadczać w trybie krystalizacji . to nie jest tekst o spektakularnym końcu. to jest tekst o cichym twardnieniu sensu. pokazujesz proces  i to jest jego filozoficzna głębia. "znużenie” jako przeciąg to jeszcze stan przejściowy, coś niemal banalnego. ale dopiero "kres” staje się kryształem, czyli formą. to bardzo celne bo nasze graniczne mysli nie pojawiają się nagle. one narastają jak szron. najpierw ledwie wyczuwalne, potem coraz bardziej obecne, aż zaczynają wypełniac "Sklepienie mowy”  a więc nie ciało pierwsze stygnie, lecz język . i to jest klucz do zrozumienia tego wiersza !!! kiedy język zamarza, świat przestaje być płynny . lód pod językiem można czytać jako metaforę myśli, która została oswojona. obracanie chłodu – to gest kontemplacji, nie rozpaczy. człowiek potrafi przyzwyczaić się do wszystkiego, nawet do własnych najciemniejszych mysli . najbardziej poruszające jest dla mnie to, że myśl o końcu zostaje "wybielona z lęku”. to zdanie nie gloryfikuje kresu . ono mówi o pokusie sterylności. w świecie pełnym nadmiaru, chaosu i bólu a  czystosć bywa kusząca. cisza wydaje się piękna, bo jest uporządkowana. w tym sensie  dotykasz bardzo egzystencjalnego doświadczenia . pragnienia spokoju za wszelką cenę !!! chciałbym też podkreślić niezwykłą konsekwencję obrazowania. drobinki szronu,  gładką obłość to wszystko rozwija się organicznie i  świadczy o dużej świadomości warsztatowej i intelektualnej dyscyplinie . ale do tego mnie już przyzwyczaiłaś. to bardzo inteligentny, dojrzały utwór. wymaga uważnosci, ale w zamian daje głębokie doświadczenie. cisza w tym wierszu nie jest pustką ale jest przestrzenią, w której sens krystalizuje się powoli, boleśnie i pięknie zarazem . a cisza i głębia to moje ulubione stany :) wszystkiego dobrego Nika.    
    • @GosławaTen wiersz jest przejmujący, bo w nim jest pogodzenie się z okrucieństwem, chłodem, bezwzględnością życia. Tu już nie ma ani buntu, ani szamotania się z cierpieniem, ani pytań, ani zwątpień - jest akceptacja, przyjęcie do wewnątrz, kontemplacja i cisza. Świat boli, i nikogo to już nie wzrusza.
    • @bazyl_prost Krótka wiosna będzie w tym roku Poeci już wiersze o lecie piszą Chociaż daleko daleko do niego Tymczasem na horyzoncie Kwiecień Najokrutniejszy miesiąc    
    • .... chciałam zacytować coś, ale dość machania myszą, nie bierze mi. Całość o prawdzie.. wymowna, ważna i bardzo ładna puenta. Pozdrawiam Bereniko.
    • @Nata_KrukBardzo ciekawa perspektywa - bo z jednej strony jedno czekanie, z drugiej - inne, chyba ważniejsze. Los bywa przewrotny. I nie zawsze wszystko wygląda tak, jak można ocenić na pierwszy rzut oka. Wydaje mi się też, że mamy tendencję do uproszczeń i dopasowywania sytuacji do schematów w głowie, a to sprowadza nieporozumienia, konflikty i frustracje. Ciężko po prostu zaczekać na to, aż wszystko się samo rozwiąże, bo mózg domaga się natychmiastowego algorytmu, żeby działać.   Twój wiersz pokazuje rozdarcie między powinnościami, a wybór jest świadomy, choć trudny.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...