Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wzloty

Zlatan
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Zlatan

Zlatan

Opublikowano
Opublikowano

Gdy żyjesz, lecisz, chcesz 

Pragniesz 

A potem spadasz mół 

Dwa metry w dół 

Wiesz, że musisz sam 

Ułożyć sobie życie 

Bo jak nic nie zrobisz 

Nic nie zmienisz 

Świat jest jaki jest 

Niezależnie co o nim myślisz 

Nie ma Boga, ani diabła 

A więcej zła

 

3
tomass77

tomass77

Opublikowano
Opublikowano

@Zlatan witam. Wiersz czytelny-za bardzo, taka moja uwaga. Bardzo emocjonalny, dobrze jest „ukryć” emocję pod słabszym słowem, wtedy akurat w wierszu jest mocniejsza. Oczywiście musi wynikać z kontekstu. Brawo za odwagę. Podoba mi się krótka forma wiersza, na bezdechu, tak jak emocja, jak zapowietrzenie..

 

Życzę udanych wierszy i pisz jak najwięcej 

 

T.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tie-break
      nie chcę już być poetą

      Przez tie-break · Opublikowano

      nie chcę już być poetą wolę stać się zwykłym prostym robotnikiem który składa deski cegły kamienie w dom dla ciebie z ogrodem gdzie zima nigdy nie zagląda pełnym magicznych kwiatów młodziutkiego piękna   pragnę poczuć takie zmęczenie które wbija w ziemię ból w ramionach dojrzewający bryłami skał wiedzieć, że to ma głęboki sens i nie mieć już siły na żadną niedorzeczność   odejść rano po nocy przespanej bez jednego słowa zanim otworzysz drzwi i zachwycisz się konstrukcją czystą i jasną której jeszcze nikt nie zadeptał buciorami gdzie pod dostatkiem tlenu przestrzeni dziennego światła   pisanie wierszy i wieszanie obrazów na ścianach pozostawię tobie
    • Mikerreq
      Pieśń Ducha-Pielgrzyma

      Przez Mikerreq · Opublikowano

      O, smutku srebrny, co jak anioł blady Stoisz nad łożem, gdzie się sen dopala, Czy to już koniec? Czy to duchów rady Niosą mnie z wichrem, co glob ten obala? Patrzę w dół ciemny – tam, gdzie stepy sine, Gdzie piołun gorzki łzy sieroce pije. Tam zostawiłem serce i godzinę, I harfę, która wiatrem w pustce wyje. Ciało to tylko łachman jest podarty, Gliniana czara, co pęka w nicości! Lecz duch królewski, szeroki, otwarty, Wzlatuje piorunem do boskiej jasności. Nie płaczcie po mnie, gdy zgasną powieki, Bo ja nie umrę – ja się zmienię w dźwięk! Popłynę w chmury, w błękity dalekie, By Polsce przynieść nie żałobę – lecz lęk Dla tych, co myśleli, że naród w grobie! Ja, upiór jasny, wrócę w błyskawicy! I stanę przy każdej płaczącej osobie, Jako ten ogień, co płonie w gromnicy. Lecz teraz lecę... skrzydła mam z płomienia, Zostawiam ziemię, ten czerep dymiący. Wchodzę w drabinę wielkiego Przemienia, Smutny – lecz wieczny. Cichy – lecz grzmiący.
    • Alicja_Wysocka
      deserowo

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @tie-break łyżeczki po prostu leżą obok siebie :)
    • Papierowy Lis
      Legenda o Welesie

      Przez Papierowy Lis · Opublikowano

      @Berenika97 czytam, udając że nie przeczytałem dodanego kontekstu, tak ciekawiej. Trochę skojarzyło mi się z dyskursem postrzegania, odmiennością serca i umysłu - "... a ludzie mówią i mówią uczenie, że to nie łzy są, ale że kamienie i że nikt na nie nie czeka...". Dodaję plusa za formę i rymy i czekam na więcej. Gustuję i pozdrawiam!
    • Amber
      Opuszki …

      Przez Amber · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Spojrzenie transcendentne wykraczajace poza granice. Świetna puenta. Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...