William Blake - Grudka i Kamyk (The Clod and the Pebble)

[Andrzej P. Zajączkowski]

- Miłość nie chce dla siebie niczego,

Troska o siebie nic dla niej nie znaczy,

Staje się szczęściem kogoś innego,

Buduje Niebo, ku Piekła rozpaczy. -

 

Śpiewała mała Grudka Gliny

Deptana przez bydła racice,

Lecz na to Kamyk ze strumyka

Tak odświergotał jej retoryce:

 

- Miłość dla siebie żąda wszystkiego,

By spętać innego na jej zew,

Chętnie odbiera szczęście drugiego,

Buduje Piekło, Niebu wbrew. -

 

Rzuciłbym i od siebie jakąś mądrość, ale co ja tam mogę po Blake'u... Jak to ujął Mistrz Kochanowski: - Nie każdy weźmie po Bekwarku lutniej. -

I Wiliam Blake (1794):

 

"Love seeketh not itself to please,

Nor for itself hath any care,

But for another gives its ease,

And builds a Heaven in Hell's despair."

 

So sung a little Clod of Clay

Trodden with the cattle's feet,

But a Pebble of the brook

Warbled out these metres meet:

 

"Love seeketh only self to please,

To bind another to its delight,

Joys in another's loss of ease,

And builds a Hell in Heaven's despite."

[violetta]

Piękne i szczęśliwe:)

[poezja.tanczy]

Z tą miłością tak to jest

Dlatego tak wielu inspiruje

 

//Blake pasuje do wieczorowej pory :)