Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niby zasady gry znane były
od samego początku
jednak przyjmując je
postępowaliśmy bezmyślnie

łuny świateł łapczywie
spijały nektar mroku

dorastając cementowaliśmy
rozterkę myśląc o słowach
największych

kiedy nadeszła dorosłość
jak zwykle nie starczało czasu

Hydry pełzły labiryntami

dopiero starość dawała obraz
szczątkowej całości
przegrana – wygrana
rachunek prawdopodobieństwa

Niby zasady gry znane były
od samego początku
jednak nie mięliśmy na tyle odwagi
by zaprotestować

Opublikowano

Witam,
jesli mogę coś doradzić to:
-zmiana tytułu
-bycie konsekwentym w uzywaniu małych lub wielkich liter
-nie pisanie wprost
-rezygnacja z np. : "spijać nektar mroku" i innych podobnych potworków- jakoś nie potrafie sobie wyobrazićkogoś kto spija ten nektar tego mroku.
-lepszy pomysl na pointe
-przemyslenie wersyfikacji
-czytac
-pisac
-rozwijac sie
-nie popadać w towarzystwa lizania sobie Pupy

POzdrawiam

Opublikowano

Treść i przekaz są dobre. Nie wydaje mi się, żeby wszystkie uwagi przedstawione przez Pana Daniela miały odbicie w rzeczywistym wyglądzie utworu.

Zgadzam się co do:

-tytułu
-duże i małe litery powinny być przemyślane
-czytać, pisać, rozwijać się (narazie dobry początek)

Wiersz jest autobiograficzny - peel stawia siebie na stanowisku ludzkości. Odmawia przeszłość tak jakby nie było przyszłości. Zakończenie mnie się podoba.
Ogólnie wiersz jest dobry, zrozumiały, dobrze się go czyta.

Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost Dlatego może lepiej nie zagłębiać się i nie pytać, ponieważ wszystko jest tak a nie inaczej.
    • @EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem  Perfekcyjną Panią domu
    • @Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać. 
    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...